โยคะสอน: อยู่ในที่ที่เราควรจะอยู่

มาตรฐาน

image

ฉันมีโอกาสหัดโยคะตั้งแต่สมัยยังทำงานอยู่บริษัท (มหาชน) สำนักพิมพ์ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ พี่ที่รักชวนฉันไปเป็นลูกมือช่วยจัดฝึกอบรมโยคะขั้นต้นกับครูเกด เกศสุดา ชาตยานนท์ ต้องเรียนกันสัปดาห์ละครั้ง ติดต่อกัน 4-5 สัปดาห์ ครั้งนั้นเรียกว่าเป็นการทำความรู้จักกับโยคะ รู้จักกับการหยุดโลกนอกห้อง แล้วค้นพบว่าการหายใจเข้า-ออกแบบโยคะทำอะไรกับร่างกายของเรา แต่ยังจำอะไรไม่ได้ กลับมาฝึกเองที่บ้านย่อมไม่ได้ เพราะอาจจะทำผิดทำถูก จนเกิดอันตรายได้

หลังจากนั้นก็ห่างเหินไปพอควร ย้ายที่ทำงานมาสองสามแห่งจนมาอยู่กลางเมือง ก็ตัดสินใจซื้อสมาชิกคลับผู้หญิงใกล้ที่ทำงาน ซึ่งตอบสนองกลุ่มเป้าหมายโดยจัดให้มีคลาสโยคะตลอดวัน โดยเฉพาะช่วงเช้าและหลังเลิกงาน ฉันสามารถตื่นเช้าขึ้นรถไฟฟ้ามาฝึกโยคะแล้วอาบน้ำเดินมาทำงานได้สบายๆ (ถ้ายอมตื่น) หรือแวะไปฝึกหลังเลิกงาน (ถ้าไม่ขี้เกียจ) ถ้าคลาสเช้าไม่น่าสนใจ หรืออยากจะตามไปเรียนกับครูคนโปรด ก็สามารถขึ้นรถไฟฟ้าไปเรียนตามสาขาต่างๆ ได้ (ถ้าเพียรพอ) แต่เท่าที่จำได้ ฉันเข้าคลาสได้ไม่บ่อยถี่คุ้มกับค่าสมาชิก 1 ปีเท่าไหร่หรอก ที่จริงยังไม่ทันครบปีที่ฉันเป็นสมาชิก คลับสาขานี้ก็ปิดตัวลง และฉันก็ไร้วินัยเกินกว่าจะขึ้นรถไฟฟ้าตระเวนไปเรียนตามคลับอื่นๆ ที่เหลือ พอสมาชิกหมดอายุก็ไม่ได้ต่อ (โชคดีจริง)

สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการฝึกโยคะในช่วงนี้คือ โยคะเป็นภาษาสากล ครูส่วนใหญ่เป็นชาวอินเดีย ทั้งหมดเป็นผู้ชาย มีครูสาวชาวไทยอยู่บ้างแต่ก็นับว่าน้อยจนจำได้ ครูผู้ชายนั้นฝึกหนัก แม้จะเป็นคลาสยืดเหยียด หรือคลาสสำหรับมือใหม่ ก็ยังไม่ใช่การฝึกสบายๆ กระนั้นฝึกกับครูพวกนี้ก็สนุกดี มีลูกลุ้นให้เราท้าทายตัวเองแบบแปลกๆ ไม่มีจิกกัด ไม่เหน็บแนม เหมือนจะเบลอโฟกัสคนล้มเหลว แต่ก็แอบดูและให้กำลังใจอยู่เนืองๆ

มีครูหุ่นล่ำแบบมะขามข้อเดียวคนหนึ่ง จำได้ว่าอยู่ในคลาสโยคะแนวไดนามิก ส่วนใหญ่เป็นท่ายืน ทรงตัว และมีการเคลื่อนไหวต่อเนื่องตลอดชั่วโมง ซึ่งคนฝึกแน่นมากๆ เพราะเป็นคลาสหลังเลิกงาน มันยาก แม้ครึ่งหนึ่งในนั้นจะเป็นสาวที่เอาจริงเอาจังกับการฝึกโยคะพวกเธอยังต้องแข็งใจ แล้วนับประสาอะไรกับคนฝึกขาอ่อนอย่างฉัน

ครูคนนี้บอกเทคนิคว่าอย่าใจลอย อย่ามัวคิดว่ามันยากไปฉันทำไม่ได้ อย่าตั้งใจทำมากจนลืมหายใจ แต่ให้อยู่กับลมหายใจ หายใจเข้าลึกๆ และหายใจออกยาวๆ อยู่ตลอดเวลา อย่ากลัวอะไร เพราะเมื่อหายใจ เราจะมีพลัง

ฉันลองทำตาม แล้วก็ทำได้มากกว่าที่เคยทำได้ ก็ไม่รู้สินะ อาจจะเพราะว่าการจับอยู่ที่ลมหายใจทำให้เรานิ่ง เมื่อนิ่งก็ทรงตัวได้ ยืนอยู่ได้จนครบตามที่ครูนับกระมัง

“Happiness is here, and now” ครูบอกด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงอินเดี้ยน ฉันจำแม่น ถ้าจะฝึกโยคะให้ได้ผลดีแบบไม่เสียเวลา ต้องอยู่ตรงนี้ ที่ลมหายใจ

ยุคหลังจากนั้นเป็นการพเนจรฝึกโยคะตามที่ต่างๆ ตามแต่เพื่อนสาวจะชวน ฉันก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง เพราะค่อนข้างเป็นคนเลือกมากเรื่องเยอะ บางสตูดิโอเพดานต่ำไปฉันก็ว่ามันอึดอัด คนเรียนเยอะไปก็อึดอัด แต่การได้เปลี่ยนครูหลายคนก็สนุกดี โยคะเป็นภาษาสากลโดยแท้ ครูแต่ละคนมีสไตล์การสอนต่างกันไป แต่จริงๆ แล้วครูกำลังสอนเรื่องเดียวกันให้กับเรา

สิ่งแปลกใหม่ในการฝึกโยคะของฉันจึงไม่ใช่การเปลี่ยนครู เปลี่ยนเพื่อนร่วมฝึก แต่เป็นการเปลี่ยนสถานที่ฝึก

วันเสาร์ที่ผ่านมาเพื่อนสาวชวนฉันไปฝึกโยคะในสวน กับครูรุ่นน้องที่ฉันไม่ได้สนใจมาก่อนว่าเป็นผู้ชาย ขนาดสวนฉันยังจำว่าเป็นอีกสวนหนึ่ง ไม่ใช่สวนเบญจกิติ และคิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าอากาศและบรรยากาศจะดีขนาดนี้

ก่อนหน้านี้ฉันฝึกโยคะในสตูดิโอปรับอากาศ ไม่ปรับให้เย็นก็ปรับให้ร้อน บนพื้นเรียบ สะอาด เป็นไม้ปาเก้บ้าง กระเบื้องยางและวัสดุอื่นบ้าง แต่วันนั้นเราปูเสื่อโยคะลงบนฝืนหญ้า ใต้แนวต้นไม้ เรียงหน้ากระดาน โค้งไปตามองศาของอัฒจรรย์นั้น ลมเย็นโชยให้คลายร้อนเป็นระยะพัดกลิ่นหอมอ่อนของดอกกัลปพฤกษ์ หรืออาจจะเป็นดอกนนทรี แต่บางครั้งฉันแน่ใจว่าเป็นดอกปีบ ที่แน่ๆ มันสะอาด และเป็นมิตร รู้สึกเหมือนสามารถหายใจเอาอากาศแสนสบายปอดนั้นเข้าไปในร่างกายลึกถึงช่องท้องจริงๆ ตอนหลับตาทำสมาธิ ครูนำให้เราใช้ผัสสะส่วนต่างๆ สัมผัสรอบกาย ฉันรู้สึกว่าสามารถสัมผัสสวนแห่งนี้ได้ดีกว่าตอนลืมตาอีก

ครูเฟี๊ยตเป็นหนุ่มกระฉับกระเฉง ฉันเคยบอกไหมว่าฉันชอบมองผู้ชายฝึกโยคะ ฉันชอบที่จะได้เห็นผู้ชายในช่วงเวลาอันสงบ นิ่ง แสดงการฝึกฝนอันแข็งแรง และเปี่ยมพลัง เย็นวันนั้นเป็นโยคะที่เน้นความแข็งแรง ก็เลยเป็นการฝึกที่ค่อนข้างยาก และหนัก นักเรียนเหนื่อยกันมาก แต่ทุกครั้งที่เหยียดกระดูกสันหลัง แหงนหน้าขึ้นฟ้า สิ่งที่ฉันเห็นไม่ใช่ฝ้าเพดานหรือดวงไฟนีออนอีกต่อไป หากเป็นกิ่งก้านต้นไม้พลิ้วไหวไปตามลม บนฟ้ามีนกกำลังบินกลับรัง

ฉันบอกได้ในตอนนั้น นี่เป็นการเรียนโยคะครั้งที่ฉันมีความสุขมากที่สุด หลังจากการฝึก รู้สึกเหนื่อย ตัวเปียกโชก เปื้อนดินและหญ้าเป็นหย่อมๆ แต่สมองปลอดโปร่งกับอากาศถ่ายเท เย็นสบาย ใช่แล้ว… ฉันควรได้รับสิ่งนี้

ที่ที่เราควรจะฝึกโยคะเป็นที่แบบนี้เอง

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s