21 days, my journey back to life (day 18/21)

มาตรฐาน

image

วันนี้เป็นวันสำรวจร้านอาหาร มีนัดทำงานนอกสถานที่เช้าแห่ง บ่ายแห่ง ล้วนแต่ไกล และไปกันคนละทิศ จึงไม่ได้ปั่นจักรยาน

ร้านแรกอยู่เลยหมู่บ้านสัมมากรไป เป็นฟาร์มปลูกผักไฮโดรโปนิกที่มีร้านอาหารอิตาเลียนสไตล์โฮมเมดตกแต่งแบบอิงลิชคันทรีอยู่ติดกัน เจ้าของร้านเล่าว่าเริ่มปลูกผักกินเองตอนตั้งท้องลูกคนแรก เธอระวังและคัดสรรอาหารการกิน ซึ่งลูกในท้องจะได้กินไปด้วยกัน ปลูกเยอะเข้าก็นำไปแจกจ่ายเพื่อนฝูงพร้อมน้ำสลัดสูตรทำเองที่ได้จากประสบการณ์ด้านรสชาติที่เธอเก็บเกี่ยวไว้เมื่อครั้งเดินทางทำงานแถบยุโรป แล้วในที่สุดจึงเปิดเป็นร้านอาหารเล็กๆ ไม่คิดจะทำเป็นธุรกิจให้ร่ำรวย หวังให้เป็นแค่งานอดิเรกที่สนุกและมีความสุข ทำอาหารด้วยวัตถุดิบและรสชาติแบบที่ทำให้คนในครอบครัวกิน ไม่คาดว่าได้รับการตอบรับมากมายจนร้านต้องขยายขนาด เวลาผ่านไป 5 ปี เธอกำลังมีแผนจะขยายขนาดของร้านอีกครั้ง แต่บอกว่าไม่คิดจะขยายสาขาไปที่ไหน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไม่เข้าห้าง

เพราะอาหารของเธอเป็น slow-food ต้องปรุงใหม่เป็นจานๆ ไป ลูกค้าต้องรอ แต่ร้านเล็กๆ ในห้างลูกค้าคงไม่อาจรอแบบสบายๆ ได้แบบนี้

ผักของร้านนี้สดมาก ส่วนผสมอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นปลา ไก่ หมู หรืออาหารทะเล กระทั่งเครื่องปรุงรสก็เลือกมาอย่างดี ใช้วัตถุดิบดีเยี่ยมไม่ต้องปรุงอะไรให้พิสดารเลิศเลออาหารก็อร่อยจะแย่ แต่เชฟร้านนี้เขามีฝีมือไม่ใช่น้อย แถมยังมีสูตรที่ดี กับความตั้งใจที่จะทำอาหารให้คนกินกินได้อย่างมีความสุข ไม่ใช่คิดจาก  ราคาขาย จำนวนขาย และต้นทุน เพื่อคำนวณหากำไร อาหารเลยอร่อยเต็มๆ ทุกจาน

ร้านตอนบ่ายอยู่ที่อีกมุมของเมือง แถวๆ วงเวียนนครอินทร์ แตกต่างจากตอนเช้าอย่างสิ้นเชิง ร้านนี้ขายอาหารไทย มีพื้นที่น้อย แต่จัดซอยสัดส่วน สร้างซอกมุมได้น่าสำรวจ น่าสนใจ แน่นไปด้วยรายละเอียดที่ทำให้เราถวิลหาบรรยากาศบางอย่าง อาจจะเป็นบ้านหลังเก่าที่เคยอยู่เมื่อเด็กๆ ยามบ่ายของวันปิดเทอมฤดูร้อน

นิตยสารสะท้อนบุคลิกบรรณาธิการฉันใด ร้านอาหารก็สะท้อนตัวตนของเจ้าของร้านฉันนั้น เจ้าของร้านนี้ทำงานตกแต่งสไตล์วินเทจไทย มีพร็อบและของสะสมมากมาย และเขาชอบกินอาหารไทย ซึ่งเปี่ยมไปด้วยรสชาติ อาหารของร้านจึงออกมาแบบนั้น และเขาอาจจะไม่ใช่คนดื่มเหล้า จึงตั้งใจทำร้าน “กินข้าว” ที่เปิดตั้งแต่ก่อนเที่ยง ยาวไปจนสี่ทุ่มเท่านั้น

อาหารร้านนี้ก็อร่อย เป็นอาหารมีกลิ่นและรสแบบไทยๆ จากเครื่องเทศ เครื่องปรุงรสที่เราคุ้นเคย ในรสชาติที่ทำให้กินข้าวได้มาก

ทั้งสองร้านประเคนยกอาหารเมนูแนะนำมาร้านละ 4-5 เมนู ล้วนแต่เป็นของดีเด็ดที่ตั้งใจจัดวางให้สวยงามสำหรับการถ่ายรูปเสียด้วย

ฉันสัมผัสได้ถึงรสชาติที่ดี แต่มันคงมากไปสำหรับฉันที่จะอินและนิ่งอยู่กับอาหารหลายจานเหล่านั้น ซึ่งวางเรียงตรงหน้ารอให้ตักชิม

เมื่อสามสี่วันก่อน หลังกลับมาอบขนมปังเป็นครั้งแรกในรอบปีได้ ฉันรำพึงขึ้นมาว่า…
: เชื่อว่าความสัมพันธ์ก็เหมือนการปรุงอาหาร
ต้องการส่วนผสม องค์ประกอบ จังหวะ และเวลาที่เหมาะสม
จะปรุงอาหารให้อร่อยไม่มีทางลัด ความสัมพันธ์อันดีงามและยั่งยืนก็เร่งกันไม่ได้
ต้องรู้จักสังเกต แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า อดทน ใจเย็น และรอคอย…

…การกินอาหาร ดูเหมือนก็ต้องการสิ่งที่เรียกว่า ความสอดคล้องและพอดี

มันสำคัญตั้งแต่เมื่อเราเลือกสั่งอาหาร เราต้องนึกถึงองค์ประกอบของมิติแห่งรสชาติ สีสัน และสัมผัสจากอาหารจานนั้น เราอาจจะชอบกินอาหารรสจัด แต่ถ้าสั่งแต่ของเผ็ดร้อน ปากลิ้นของเราจะเจ็บแสบเกินกว่าจะสัมผัสได้ถึงมิติที่ละเอียดอ่อนและอยู่ลึกที่สุดของรสชาติอาหารจานนั้น ตาและจมูกจะพรั่งพรูขับของเหลวออกมาจนมองไม่เห็นความน่ากินและหมดสิทธิ์ได้กลิ่นหอมหวนของสมุนไพรเพียงเล็กน้อยที่อยู่ในเครื่องแกง แล้วอาหารแสนอร่อยทั้งโต๊ะก็จะพลอยเสียคุณค่า หมดราคา

ในบรรดารายชื่ออาหารอร่อยในเมนู เราต้องมีศิลปะในการคัดสรรรสชาติที่ไปด้วยกันได้ รสจัดกับรสเบา น้ำกับแห้ง เนื้อกับผัก เย็นกับอุ่น มื้อที่มีอาหารรสชาติเผ็ดร้อนจึงควรมีไข่เจียวหรือหมูหวานคอยดึงไม่ให้เสียกระบวนรส เช่นอาการปักษ์ใต้รสจัดต้องจัดมากับผักเหนาะสารพัด

ที่นึกมาทั้งหมดไม่ใช่อะไร เพียงแค่รายการอาหารที่ได้ชิมในตอนเช้าและบ่ายไม่ได้เป็นอาหารที่เลือกสั่งเอง แต่เป็นเมนูที่ร้านอาหารจัดมาให้ว่าอร่อย ควรเรคคอมเมนด์ แต่เมื่อทุกจานถูกเสิร์ฟพร้อมกัน รสชาติที่สัมผัสได้มันกลับเยอะเกินความพอดี

เกินพอดีทั้งความอร่อยและความอิ่ม มื้อที่ควรจะดีก็เลยไม่ดีเท่าที่ควรจะดีไปเสียอย่างนั้น

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s