21 days, my journey back to life (day11/21)

มาตรฐาน

day 11: อังคาร 11 กุมภาพันธ์ 2557

image

วันนี้เป็นวันที่เราตกลงจะคืนของให้แก่กัน ฉันไม่ปั่นจักรยานไปทำงานดังที่เคย แต่ออกจากบ้านด้วยการปั่นแมงโก้เลมอนฮันนี่-จักรยานมินิเมาเทนไบค์ของเขาพร้อมของเล็กๆ อีก 2 อย่างที่ฉันจะคืนให้เขาไปรอที่บ้านเพื่อน แล้วจึงเดินทางไปทำงาน มีแผนจะกลับจากที่ทำงานด้วยคาร์เมนที่ฝากจอดไว้ที่ออฟฟิศเพื่อนตั้งแต่เย็นวาน แล้วไปดูหนัง Timeline กัน

ในใจลึกๆ ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ว่าเขาจะมาตามที่บอก แต่ก็แอบกังวลว่าจะไปเจอเขาตอนไปถึงบ้านเพื่อน

ที่จริงไม่เห็นต้องกังวล เพราะมันเป็นไปตามเซนส์ของฉันเป๊ะ เขาไม่ได้มาตามที่บอก แถมไม่ได้ส่งข่าวว่าขออภัย วันนี้มาไม่ได้ จะขอเลื่อนเป็นวันไหน ไม่ว่าจะเป็นการโทรมาหรือส่งข้อความ ไม่มีข่าวสารใดๆ แม้แต่กับข้อความที่ฉันส่งไปถามถึงตอนหัวค่ำ ว่าถ้าไม่สะดวกจะนัดให้ไปรับเองที่ไหม ก็ยังไร้คำตอบ

เขาอาจไม่สนใจที่จะมารับของของตัวเองกลับ แต่คราวนี้เขาทำเกินไป เพราะนี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของเรา มันเกี่ยวกับเพื่อนฉันและพ่อแม่ของเพื่อนที่รออยู่ที่บ้านด้วย ทุกคนรอจะได้รับของคืนตามที่เขาบอก แต่เขาทำแบบนี้เหมือนไม่เคารพทุกคนที่รอ ฉันรู้สึกโกรธ

พระพยอมบอกว่าโกรธคือโง่ ฉันว่าฉันโง่ตั้งแต่ก่อนโกรธอีก

ถ้าคนเรานับถือกันที่คำพูด เชื่อถือกันได้ตามคำที่เคยให้ไว้ ฉันควรหมดความนับถือเขาตั้งแต่วันที่ค้นพบว่าเหตุผลของการจบความสัมพันธ์มันเป็นอย่างอื่น ไม่ใช่อย่างที่เขาบอกแล้ว คราวนี้ยังโง่เชื่อคำพูดคนแบบเขาอีก

ไม่แคร์ ไม่รักษาคำพูด ไม่รู้จักโต? ฉันไม่รู้จะนิยามอะไรให้ ที่แน่ๆ คือเขาไม่ใช่คนที่น่านับถือ หรือแม้แต่น่าคบหาอีกต่อไป

ไม่น่าเชื่อเลยว่าที่ผ่านมามันเป็นแค่ความฝัน
แต่มันคงเป็นอื่นไปไม่ได้หรอก

Advertisements

2 responses »

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s