ความสุขในการปั่นจักรยาน

มาตรฐาน

image

day 25/49 : เสาร์ 21 ธันวาคม 2556

ใช่ ฉันยังปั่นจักรยานต่อเนื่อง แม้จะปั่นติดต่อกันครบ 21 วันตามโปรเจคท์เปลี่ยนนิสัยแล้ว และตั้งใจจะปั่นให้ครบ 49 วัน ก่อนจบด้วยการไปทำบุญครบ 50 วัน ในวันรุ่งขึ้น ตามที่บอกไว้จริงๆ

วันนี้แม้ไม่ได้ตื่นขึ้นแต่เช้าเพื่อปั่นไปสวนหลวง หรือบึงหนองบอน ตามธรรมเนียมของเช้าวันหยุดที่อากาศดี แต่มีโปรแกรมปั่นยาวแบบหยุดบ่อย ชิลล์ (หมายถึงอากาศ) และสบายๆ ในตอนเย็น

เป็นวันที่พี่เต้ยว่าง จึงนัดกันว่าจะปั่นมิเนียนไปแลกคาร์เมน น้องสาวคนสวยที่ฝากพี่เต้ยไปดูเครื่องเคราหยอดน้ำมันอัดจารบี ฯลฯ มาใช้สลับกับแงซาย ตื่นเต้นมาก ทั้งในส่วนที่ต้องปั่นมิเนียนจากบ้านชมพู่ ขึ้นรถไฟฟ้าไปลงบางหว้า (ยังไม่เคยไปเลยย) และส่วนที่จะได้เจอคาร์เมน

คาร์เมนสวยเหมือนเดิม รถคันนี้ สำหรับคนไม่คุ้นกัน ถ้าจะมองว่าเป็นรถที่ปั่นยากแสนเข็ญ และวินเทจจนน่าเป็นห่วงในกรณีที่เจ้าของกล้าเอาไปปั่นร่วมขบวนกับรถใหม่ๆ ทั้งหลาย ฯลฯ แต่ก็ยากจะปฏิเสธว่าเป็นจักรยานที่สวย และถ่ายรูปขึ้นมาก

กระนั้นวิศวกรผู้ให้กำเนิดจักรยาน Bridgestone Roadman รุ่นนี้คงไม่ได้สร้างจักรยานคันนี้เพื่อให้คนเป็นเจ้าของถ่ายรูปอัพโชว์ในเฟสบุ๊คหรืออินสตาแกรมเท่านั้น เชื่อฉันสิ ถ้าคุณมีขนาดร่างกายใกล้เคียงกับฉัน และคุณจูนกันติด คาร์เมนจะเป็นจักรยานที่คุณปั่นได้สนุกสุดๆ อีกคัน ขอเพียงแค่เปิดใจให้กว้าง อย่าคาดหวังเอาจากประสบการณ์ในการปั่นอันยอดเยี่ยมที่คุณเคยมีกับจักรยานคันอื่น ประเภทอื่นก่อนหน้านี้

ด้วยประสบการณ์ที่มีกับแงซาย และทริปลำพูน ฉันปั่นคาร์เมนตามเปอโยต์ทัวริ่งคันเทพของพี่เต้ยขึ้นสะพานข้ามแยก และสะพานพุทธฯ ได้ ช้าๆ สวยๆ  โดยไม่ต้องเติมมาแรงๆ สะสมพลังงานศักย์และพลังงานจลน์ล่วงหน้ามาตั้งแต่ 500 เมตรก่อนถึงตีนสะพานเหมือนเคย และโดยไม่ต้องมีจานหน้า 3 ใบ จานหลัง 8 ใบเหมือนแงซาย แค่ 6 สปีด ของคาร์เมน ฉันไปได้ แน่นอนว่าไม่บู๊กระจายเหมือนแงซาย แต่เป็นการไปในสปีดที่ช้า แต่มั่นคง และนิ่มนวล สมบุคลิกของคาร์เมน

ตอนติดไฟแดง ฉันเลิกกังวลเรื่องการออกตัวด้วยเกียร์ที่เบาสุดๆ แบบที่แงซายมี เพราะฉันจะออกตัวด้วยการยืนเหยียบบันไดถีบ และนั่นส่งให้เราพุ่งไปข้างหน้าได้ ในเกียร์ที่พร้อมทำความเร็ว

ฉันเชื่อว่าถ้าปรับใจให้เย็นลง ฉันใช้คาร์เมนในเมืองได้ เราอาจจะไปถึงช้ากว่าที่เคย แต่ไปพร้อมสัมภาระ และแผ่นหลังที่แห้งสบาย ไม่เปียกเหงื่อจากการแบกเป้

runkeeper ถูกเปิดไว้ตั้งแต่มิเนียนเริ่มออกเดินทาง ไปขึ้นรถไฟฟ้าจากสถานีปุณวิถีถึงบางหว้า เดินทางไปบ้านพี่เต้ย ออกจากบ้านพี่เต้ยด้วยคาร์เมน ตรงไปวงเวียนใหญ่ ลัดเลาะขึ้นสะพานพระพุทธยอดฟ้า สะพานที่มีบรรยากาศอบอุ่นที่สุดแห่งหนึ่ง ข้ามแม่น้ำลงมาเจอความวุ่นวายที่ปากคลองตลาด แวะที่มิวเซียมสยามพักใหญ่ ก่อนหันหัวไปแพร่ง เดินเที่ยวงานรวมมิตรสามแพร่งแล้วลัดเลาะริมม็อบไปหยุดที่ร้านจักรยาน eightraidar ริมคลองผดุงกรุงเกษม ร้านจักรยานที่สวยยังกะ iStudio แต่เจ๋งกว่าอีก เพราะทั้งหอมอโรมาเธอราปี ทั้งเพราะเพลงแจ๊สอย่างมีสไตล์ ฉันได้ถุงมือปั่นคู่ใหม่ที่นี่ เราปั่นผ่านอีกหลายไฟแดง กลับมาขึ้นรถไฟฟ้าราชเทวี แยกกับพี่เต้ยที่สถานีสยาม ฉันกับคาร์เมนโดยสารมาถึงสถานีอ่อนนุช แล้วจึงปั่นกลับบ้าน

การเดินทางไกลเกือบ 60 กิโลเมตร ในเวลาประมาณ 6 ชั่วโมง ซึ่งฉันไปมาตั้งหลายที่ โดยการปั่นบ้าง ไปกับรถไฟฟ้า และเดินจูงบ้าง เป็นช่วงเวลาที่ดี ในวันที่อากาศดี มีไบค์เมตที่ดี ในวันเวลาที่เราสะดวก ปลอดกังวล การไปด้วยเรี่ยวแรงของตัวเอง ได้ไปดู ไปเห็นไปชิมของกิน ไปมีส่วนร่วมในงานเทศกาลที่ผู้คนยิ้มแย้ม มีความสุข และเดินทางกลับบ้านอย่างปลอดภัย ทำให้ฉันมีความสุข

ถ้าไม่ได้กลับมาปั่นจักรยาน ถ้าไม่ได้ซื้อจักรยานทั้งสองคัน คือมิเนียนกับคาร์เมน ถ้าไม่ได้พบกับอาจารย์กุ้งที่แนะนำให้รู้จักพี่เต้ย คงไม่ได้เจอกับแงซาย มีโอกาสเป็นเจ้าของจักรยานคันที่สาม และได้สัมผัสกับความสุขเรียบง่าย ประหยัด แข็งแรง และอบอุ่นจากการใช้จักรยาน อย่างที่รู้สึกทุกวันนี้

ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง และอะไรก็ตามที่นำพาชีวิตฉันมาทางนี้
ขอบคุณมากๆ

คืนนี้พระจันทร์ไม่กลม แต่สวยจริงๆ

🙂

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s