ปั่น 21 วัน เป็นฉันให้เป็น… (day 19/21)

มาตรฐาน

image

day 19/21 : อาทิตย์ 15 ธันวาคม 2556

คืนก่อนฉันจิตตกมาก มีความสงสัยว่าตัวเองเป็นอะไร ทำไมจู่ๆ ก็เกิดอาการดวงตก และหม่นหมองเช่นนี้ รู้สึกโดดเดี่ยว ไร้คนปกป้องคุ้มครอง ฯลฯ จัดว่าเป็นเยอะ สรุปเองได้ในวันนี้ว่าคงเป็นเพราะเหตุการณ์ที่ประดังประเดในช่วงนี้เพิ่งทำให้รู้สึกว่า เออ..แม่ไปไหน? แล้วก็เกิดตกใจขึ้นว่าไม่มีแม่ก็ไม่มีแบ็คอัพและแหล่งพลังงานในเวลาที่รู้สึกอ่อนแออีกแล้ว สินะ!

ไม่ได้การ เห็นทีจะต้องไปพึ่งบารมีพระแก้วมรกต เหมือนที่เคยไปกราบเสมอตอนไม่สบายใจเมื่อครั้งแม่ป่วย ว่าแล้วก็วางแผนจะไปกราบพระแก้วในวันรุ่งขึ้น ซึ่งคงไม่สะดวกจะปั่นไป เพราะยังไม่รู้ว่าตรงไหนมีที่จอด ดังนั้นตอนเช้าจะต้องไปปั่นจักรยานเสียก่อน

รุ่งขึ้นฉันตื่นเช้า อาบน้ำเรียกความสดชื่นแล้วจูงแงซายออกไป ปั่นไปซื้อขนมจีนน้ำยาปักษ์ใต้สำหรับใส่บาตร พระท่านให้พรก่อนสวด เหมือนอ่านใจฉันออก ท่านบอกให้หมดจากเสนียดจัญไร และให้มีชีวิตที่ดีขึ้น

สาธุ ได้กราบพระแก้ว ลูบน้ำมนต์ไปตามตัว ได้พินิจกับรายละเอียดตามมุมต่างๆ ในวัดพระแก้วพักหนึ่ง (เช่นทุกครั้งที่มา) แล้วก็รู้สึกดีขึ้นจริงๆ

ฉันคิดอะไรออกอย่างหนึ่ง ว่าช่วงเวลาของการประคองตัวไปตามถนนบนแงซายนี่ก็คล้ายกัน คือมันทำให้เราอยู่ตรงนี้ เท้าอยู่ในที่ที่ควรอยู่ มืออยู่ที่ที่ควรอยู่ จะเปลี่ยนเกียร์หรือจะเบรก ขาจะถีบหรือจะผ่อน หัวคิดว่าจะหลบหลุมไปทางซ้ายหรือขวาหรือลงไปเลย อืมม์ อย่างน้อยก็มีตอนอยู่บนจักรยาน ที่เราทิ้งสาเหตุที่ทำให้จิตใจหม่นหมองไว้ชั่วคราว แล้วก็อยู่กับวินาที ณ ตรงนั้น

นอกจากรอบเช้า ฉันได้ปั่นจักรยานอีกครั้งในตอนบ่าย ที่ Tokyobike Thailand ร้านจักรยานกลางเมือง ในซอยอารีย์ ซอย 2 แต่เงียบสงบในบรรยากาศสุดคูล ท่ามกลางแดดบ่ายฤดูหนาว เก๋แบบ simple chic รับบุคลิกของรถที่พวกเขาขาย

ที่จริงฉันกะว่าจะไปดู accessories ที่เคยเห็นในเพจ พร้อมๆ กับไปเป็นเพื่อนชมพู่ ผู้หมายมาดจะไปลอง Bisou ส่วนปกรณ์คงแค่อยากรู้อยากเห็นว่าร้านเป็นยังไง จักรยานเป็นยังไง และของอื่นๆ ที่มีขายเป็นยังไง

ไปถึงร้าน ซึ่งความจริงคือบ้านหลังหนึ่ง ก็พบว่ามีจักรยานจองเรียงรอคนลอง ปกรณ์ไม่รอช้า คว้า CS ไซส์ S ออกไปเลย ไอ้ฉันก็เกรงว่าน้องที่ร้านจะกร่อย เลยเอา CS ไซส์ S ไปลองต่อจากเพื่อน

เพราะเป็นเฟรมโครโมลีใช่ไหม ถึงให้ฟีลลิ่งของความพุ่ง แต่นิ่มนวล (คล้ายแงซาย) เพื่อให้ความรู้สึกชัดเจนขึ้นฉันแอบปรับหลักอานขึ้นกลางทาง พบว่าอย่างนี้มันจะทำให้ก้มเกินควร เออ ไซส์ S คงเล็กเกินไป (ก็ที่จริงไซส์นี้คือไซส์รถชมพู่นี่คะ!) เลยออกมาจัดอีกรอบกับ CS สีแดง ไซส์ M รู้สึกสบายขึ้นเยอะ ไม่ก้มมาก และรู้สึกสนุก คราวนี้ฉันรู้สึกว่าล้อของโตเกียว ซึ่งเป็นล้อ 650C (เล็กกว่าของแงซายซึ่งเป็น 700C นั้น) น่าจะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้การขี่โตเกียวไบค์ทำได้คล่องแคล่วกว่า (น่าจะกว่าแงซายแหละ) เพราะงี้สินะ เขาถึงได้บอกกับเราว่าเขาเป็นซิตี้ไบค์ของเมืองโตเกียว เป็นรถสำหรับใช้งาน กับใช้ปั่นชิลล์ๆ ไม่ใช่รถบู๊ หรือเอาไปใช้แข่งกับใคร

ฟีลลิ่งของฉันบนโตเกียวไบค์เป็นฟีลลิ่งนุ่มนวลที่ปราดเปรียวน่าประทับใจ คงคล้ายกับที่หลายๆ คนรู้สึก

แอบรู้สึกว่าโชคดีนะที่มีรถใช้อยู่แล้ว ถ้ากำลังหา สงสัยจะโดนสักคันแน่ๆ
😉

image

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s