ปั่น 21 วันเปลี่ยนฉันให้เป็น… (day 10/21)

มาตรฐาน

image

day 10/21 : ศุกร์ 6 ธันวาคม 2556

วันนี้จะไปกับทริปปั่นจักรยานที่ลำพูนกับ Smile Riders on Tour กับเพื่อนๆ คือ อ.กุ้ง บุ๊ง และบี ซึ่งผู้จัดคือพี่หนกและพี่นพจะมีจักรยานมินิให้ยืมใช้ ฉันยังไม่เคยปั่นมินิจริงจัง อยากลองมาก ก็เลยบอกแงซายว่าขอไปเที่ยวสามสี่วัน แล้วจะกลับมาปั่นใหม่ ว่าแล้วก็ตื่นแต่เช้า พากันไปใส่บาตร ซื้อน้ำเต้าหู้ แล้วกลับมาแพ็คของต่อ ออกจากบ้านพร้อมสัมภาระและนัตเคส

จริงๆ เช้านี้ยังปั่นไม่ถึง 15 นาทีหรอก แต่ก็ยังดี แก้เสี้ยนกับได้สั่งลาแงซาย

ไม่คิดว่าจะได้ปั่นจักรยานจริงๆ อีกครั้งในตอนเย็น

พี่หนกถามมาตอนบ่ายๆ ว่ามีแผนยังไง ก็บอกว่าจะออกจากออฟฟิศ 6 โมงเย็น ขึ้นแท็กซี่ไปจุดนัดพบ (ซึ่งเข้าใจว่า ณ ที่นั้นจักรยานที่จะใช้ได้ไปรออยู่แล้ว) พี่หนกบอกว่า รถขนจักรยานติดปัญหาเวลาในการวิ่งเข้ามาในเมือง อยากให้ไปช่วยปั่นจักรยานซึ่งจอดอยู่ที่บ้านไปที่จุดนัดพบ บ้านพี่อยู่ในโชคชัย 4 จุดนัดพบอยู่ปั๊ม ปตท. เลียบทางด่วนรามอินทรา ข้าง Chic Republic

แต่ไม่ต้องห่วง ปั่นกันหลายคน ข้าวของสัมภาระมีคนขนให้

เอ่อ ก็คิดว่าที่ไปนี่ก็จะไปปั่นจักรยาน ปั่นเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเสียหาย ถือว่าวอร์มอัพ สร้างความคุ้นเคย ฉันก็เลยตกลง แข้งขามือไม้สั่นเขียนงานเสร็จอีกชิ้นก่อน 18.00 น. เล็กน้อย (วันนี้เสร็จ 2 คอลัมน์! เอาเรี่ยวแรงมาจากไหนคะ??) หันไปบอกหัวหน้าว่าวันจันทร์ลาป่วยนะคะ แล้วก็แบกเป้ออกมา

(กรี๊ด! ไม่ทันมองว่าหัวหน้าค้อนแรงแค่ไหน)

การซ้อนมอเตอร์ไซค์รับจ้างไม่ใช่เรื่องปลอดภัย ทั้งยังไม่ควรเป็นสิ่งปกติในชีวิตประจำวัน แต่โชคดีเพราะเราชาวบางกอกเกี้ยน (โดยเฉพาะชาวลาดพร้าวเหอะ!) มีออปชั่นนี้ให้เลือก ไม่งั้นฉันไม่มีทางมาถึงบ้านพี่หนกภายใน 18.30 น. (ร่วมกับการใช้ MRT ในวันที่เราสามารถยัดตัวเองเข้าไปในขบวนที่มุ่งหน้ารัชดาจากสถานีสุขุมวิทตั้งแต่ขบวนแรกที่มาถึง)

จักรยานที่ได้ปั่นไม่ใช่มินิ แต่เป็น Araya คันเล็ก รู้สึกว่าจะมีสีขาวกะมอมกะแมม ไม่ค่อยแน่ใจในริ้วรอยนักเนื่องจากแสงไม่สว่างเท่าไหร่ ฉันคงแสดงออกถึงความป้อด ด้วยไม่เคยขี่ พี่นพหันมาให้ความมั่นใจด้วยการบอกว่า คันนี้ไซส์เธอเลย ฉันมองดูก็รู้

ใช่ เราพอดีกันเชียว และเมื่อกล้าลองเปลี่ยนเกียร์ ซึ่งสับลงจานอย่างแม่น ปึ้ก ฉันพบว่าเธอแน่นมาก ไปได้อย่างมั่นใจ แม้จะต้องก้มหลังลงต่ำกว่าที่เคย เธอเป็นอีกคันที่ปั่นสนุก อาจจะไม่ใช่อารมณ์ปราดเปรียวเพรียวลมแบบแงซาย แต่ฉันบอกได้ ฉันชอบฟีลลิ่งที่อยู่กับเธอ

ฉันปั่นตามพี่นพเป็นคนแรก ช้าๆ ลัดเลาะไปตามซอกซอยที่ยังไม่คุ้น ตลอดเส้นทางเกือบ 5 กิโลมันดูชิลล์และสั้นกว่าจากบ้านฉันไปบีทีเอสอ่อนนุชเป็นไหนๆ

อากาศเย็น และมีกลิ่นหอมดอกไม้ ฉันรู้สึกเป็นอิสระ (จากงานที่ทิ้งมา กรี๊ด!)
และรู้สึกคึก!

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s