ปั่น 21 วัน เปลี่ยนฉันให้เป็น.. (day 9/21)

มาตรฐาน

image

day 9/21 : พฤหัสบดีที่ 5 ธันวาคม 2556

ถ้าไม่นับทริปแรก 40 กิโล ศาลายา-ตลาดท่านา ที่ฉันกับเพื่อนสมัครไปแจมแบบสาวโลกสวยตั้งแต่เริ่มปั่นจักรยานใหม่ๆ ในเดือนสิงหาคม (คือจริงๆ ทริปนั้นมันก็สวยงาม สนุก และได้เรียนรู้ดี แต่มันก็โหดนะ สำหรับคนเริ่มปั่นจักรยานใหม่ๆ) ฉันไม่เคยไปร่วมปั่นในอีเวนท์ที่คนไปรวมตัวกันปั่นมากๆ อีกเลย ชอบที่ปั่นเล่นเงียบๆ ในกลุ่มเล็กๆ ของเพื่อนที่คุ้นเคยกันดีแล้วมากกว่า

มีเมื่อเช้านี้แหละ ที่เด๋อด๋าไปปั่น Ride for Philippines กับเขา ตามคำชวนของพี่เต้ย ก็ฉันเห็นว่าว่าง (แม้ต้องตื่นเช้าสักหน่อย) ไหนๆ ก็ต้องหาเรื่องปั่น อยากขึ้นบีทีเอสไปสวนรถไฟดูสักหน แล้วก็อยากเอาแงซายไปให้พี่เต้ยดูเรื่องเปลี่ยนเกียร์กระโดดข้ามจานด้วย

ก็เลยปลุกตัวเองตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง!

ออกจากบ้านตีห้าครึ่งกว่าๆ เพราะควรไปขึ้นบีทีเอสเที่ยวแรกตอน 6.00 น. เพื่อให้ทันนัดเวลา 6.30 น. ที่สถานีหมอชิต บนถนนมันยังมืดอยู่เลย อากาศหนาวและหอม ผู้คนก็เริ่มออกจากบ้านกันแล้ว ฉันเจอไจแอ้นท์ขาแรงคันนึง ท่าทางออกมาซ้อมรอบขาบนถนน

พระอาทิตย์ขึ้นบนรถไฟฟ้าสวยดี เวลาแบบนี้คือช่วงเวลาสั้นๆ ที่ท้องฟ้ามีทั้งสีฟ้าและชมพู เมื่อวานมีคนบ่นว่าพระอาทิตย์ตกดินเร็ว วันนี้ฉันเห็นกับตาว่าพระอาทิตย์ทรงไข่แดงขึ้นเร็วแบบไม่รอใครเหมือนกัน ตอนนั้นมีเครื่องบินบินนิ่งๆ อยู่บนฟ้าด้วย ขำชะมัด

แวะถามทางจากน้องสาวที่กวาดถนนอยู่ นึกอยากให้เจ้าหน้าที่ให้ข้อมูลการท่องเที่ยวบริการด้วยรอยยิ้มที่จริงใจแบบนี้บ้าง ฉันมาถึงก่อนพี่เต้ย มีเวลาหาข้าวกินอย่างจริงจัง และเมื่อปั่นกลับมาที่ หอจดหมายเหตุพุทธทาสอันเป็นจุดนัดพบ ขณะผ่านจุดทางเข้าสวนรถไฟที่มีรถยนต์เข้าแถวกันหลายคัน ก็มีคนส่งเสียงเรียกฉันมาจากหนึ่งในสองจักรยานที่รอเข้าสวนอยู่เหมือนกัน

“พี่ม้อยๆๆๆ” เสียงแจ๋วๆ รีพีทหลายรอบจนต้องหยุด

อ้าว น้องนงพงาคนดังนี่เอง ฉันไม่เคยเห็นนางในเสื้อเหลือง ใบหน้าหมดจดไร้เครื่องประทินผิว ดูทะมัดทะแมงอยู่บนอานจักรยานพับดาฮอนเช่นนี้มาก่อน ปลื้มชะมัด นงมากับเพื่อนเจ้าของจักรยานหมอบมิยาตะเบาะบรูคส์ สวยเด็ด เหมาะกับตัวเจ้าของมาก ในที่สุด เรา สาวผมสั้นในเสื้อเหลืองสามคนลงเอยว่าจะไปปั่นเพื่อฟิลิปปินส์กับเขา แม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจ ว่าจะช่วยเขาได้อย่างไร

คนเยอะมว่าก หลายสิบ จนฉันอดคิดไม่ได้ว่าต้องมีการชนเกี่ยวกันล้มแหง๋ๆ (แต่ดูเหมือนไม่มี?) ขบวนค่อยๆ คืบเคลื่อนไปช้าๆ อ้อมไปออกถนนกำแพงเพชร ผ่านด้านหลังสวนจตุจักร อตก. เข้าถนนพระรามหก บรรยากาศสวยงาม แดดอุ่นๆ ใสๆ อากาศเย็นๆ รู้สึกผิดบ้างที่ขบวนเราฝ่าไฟแดงตลอด และทำให้คนรอรถเมล์กับคนจะเบี่ยงเลี้ยวซ้ายไม่สะดวก

เลี้ยวซ้ายอีกครั้งเข้าถนนเพชรบุรี ผลเลี้ยวขวาเข้าพญาไท ผ่านจุฬา (แหม๋ น่าแวะซ้ายไปปั่นเล่นในจุฬาฯ ไม่ก็เลี้ยวขวาไปหาโจ๊กสามย่าน) เลี้ยวซ้ายอีกทีตรงสามย่าน ตรงไปเลี้ยวซ้ายอ้อมสวนลุมฯ และเข้าสวนลุมฯ ในที่สุด เป็นการปั่นช้าๆ แต่ได้ 16 กิโลเมตรในเวลาชั่วโมงกว่าๆ เพราะว่าฝ่าทุกไฟแดง ฉันภูมิใจในตัวนงพงาจัง นางบอกนี่เป็นการปั่นลงถนนครั้งแรก แต่นางปั่นทันเพื่อน แถมขึ้นสะพานหัวช้างตัวปลิว สงสัยจะติดใจซะแล้ว

เราสามคนบ๊ายบายพี่เต้ยที่สวนลุม เนื่องจากน้องสองคนหิว ยังไม่ได้กินอาหารเช้า เราสามคนข้ามแยกสารสินขึ้นปั่นบนฟุตบาทแล้วไปข้ามทางม้าลายหน้าออลซีซันส์ บรรยากาศของต้นฉำฉาใหญ่บนเกาะกลางถนนวิทยุที่ไม่มีรถราวิ่งขวักไขว่นี่แอบเหมือนสิงคโปร์เหมือนกันนิ (ว่าแต่สิงคโปร์เคยหนาวเท่าเช้าวันนี้ไหม?)

ที่จอดจักรยานของ Park Venture เป็นอะไรที่เก๋มาก ไม่พกล็อคมาก็ไม่เป็นไร เพราะเราสามารถนั่งเล็งจักรยานตัวเองได้จาก Dean & Deluca เลย

เป็นอีกเช้าที่สมบูรณ์แบบ ในวัยที่ยังแข็งแรง เราตื่นเช้ามาพร้อมความรู้สึกแจ่มใส สบายดี มีแรงปั่น อากาศยอดเยี่ยม มีเพื่อนที่คุยสนุก ตบท้ายด้วยเรามีตังค์จ่ายค่าอเมริกาโน่ที่ Dean & Deluca ก่อนแยกย้ายกลับด้วยขบวนบีทีเอสว่างๆ ไม่ต้องเบียดใคร

ได้เจอคนเพี้ยนๆ พูดมากบ้าง ไม่น่ารักบ้างก็ถือเป็นเรื่องธรรมดา ธรรมชาติของโลกอันหลากหลายไปด้วยผู้คนล้านแปดร้อยพ่อพันแม่เนอะ

😉

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s