ปั่น 21 วัน เปลี่ยนฉันให้เป็น… (day 7/21)

มาตรฐาน

image

day 7/21 : พฤหัสบดี 28 พฤศจิกายน 2556

เนื่องจากเมื่อคืนนอนดึกมาก วันนี้ฉันจึงพัก นอนตื่นสาย ด้วยความร่วมมือจากแมวซึ่งเห็นนอนหมอบตัวกลมอยู่ในกรงเพราะความหนาว (แต่ขนยังไม่ฟูสักที)

ยอมรับว่าอากาศหนาว แม้จะปั่นจัักรยานออกจากบ้านไปตอนแปดโมงกว่า เหงื่อออกจนหลังเปียก แต่ยังคงรู้สึกหนาวที่แขนขาและหน้าตา ปั่นไปซื้อปาท่องโก๋กับโจ๊กใส่หม้อเคลือบใบเล็กกลับมา รู้สึกฟินแบบเอิกเกริกกับเสียงหม้อดังคล้องแคล้งคล้องแคล้งมาตลอดทาง (คิดถึงคาร์เมนกับตะกร้าสานของนางจัง) แอบไม่สบายใจนิดหน่อยกับความผิดปกติที่รู้สึกตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าเวลาเปลี่ยนเกียร์จะมีจานหนึ่งที่โดนข้ามไปตลอด ไม่ว่าจะเปลี่ยนให้หนักขึ้นหรือเบาลง ต้องเป็นเพราะฉันใส่ล้อหลังกลับไปไม่ดีแน่เลย

เย็นนี้ตั้งใจจะไปหาหมอและหาซื้อหนังสือ คงกลับบ้านดึกเพียงลำพัง กิจกรรมกับจักรยานคงจบเพียงเช้านี้ แต่การพูดคุยเรื่องจักรยานดูจะเกิดขึ้นตลอดวัน (ชีวิตฉันเป็นแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่?) เพื่อนผู้ชาย ที่เป็นอดีตเพื่อนชาย (คงต้องเรียกเขาแบบนี้ เพราะเราไม่เคยเป็นแฟนกัน และเราไม่ได้เป็นแค่ “เพื่อน” กัน) ส่งรูปจักรยานพับคันใหม่ที่เขาภูมิใจมาให้ดูตั้งแต่บ่ายวันวาน ที่จริงเรากลับมาคุยกันเรื่องจักรยานได้พักเล็กๆ แล้ว ก่อนคบกันฉันเขาเป็นนักปั่นเสือภูเขาแต่หยุดไปเพราะอุบัติเหตุน่าหวาดเสียว (ฉันเคยเดาอย่างมั่นใจว่าฉันรู้จักเขาดีประมาณหนึ่งว่าเขาปั่นเสือหมอบ แต่ฉันเดาผิด และเขาหัวเราะผ่าน line มาก้องอยู่ในรูหูฉันทีเดียว) ฉันเปิดดูรูปและข้อความ แล้วตอบกลับไปหลังเที่ยงคืน ก็เมื่อคืนกลับบ้านดึก เขาตอบกลับมาเช้านี้ว่านอนดึกจัง ฉันเลยเล่าว่าเมื่อคืนไปดูหนังและปั่นจักรยานกลับกับไบค์เมต กลับดึก เลยตอบดึก

คือฉันก็แค่เล่าสั้นๆ แต่ทำเขาทึ่ง

เขาว่าฉันไม่เหมือนคนเดิมเลย ดูปราดเปรียวแข็งแรง

ฉันฟังแล้วขำ ด้วยไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองปราดเปรียวขึ้น ความแข็งแรงก็ดูจะมีประมาณนี้มาตลอด ก็เลยถามขำๆ ว่า เมื่อก่อนดูอืดอาดอ่อนแอหรือไง

เขาบอกว่าเทียบกับความรู้สึกปัจจุบันแล้ว สมัยก่อนไม่เห็นฉันมีความชอบจักรยาน ไม่ต้องพูดเรื่องจะซื้อ แค่เคยคิดจะปั่นจักรยานลงถนนไหม แต่ตอนนี้ฉันปั่นจักรยานตอนกลางคืนคนเดียวแล้ว

เขาทึ่ง

ฉันแก้ว่าไม่ได้ปั่นคนเดียว ฉันมีไบค์เมต แต่เขาว่ายังทึ่งอยู่ดี

ฉันฟังแล้วคิด ก่อนตอบเขากลับไปว่า เราคงยังไม่รู้จักกันในส่วนนี้ และอาจเป็นเพราะฉันเพิ่งมาสนใจจะปั่นจักรยานตอนที่เราเลิกคบกันไปแล้ว

เขาหัวเราะก้อง line อีกครั้ง แล้วบอก ก็จริงเนอะ

เขาทำให้ฉันคิด คนเราเกิดมาเป็นทารกปวกเปียกเหมือนกัน เกิดมาแล้วก็ต้องตั้งไข่ ยืน แล้วก็หัดเดินเหมือนกัน
แล้ววันหนึ่ง ถ้ามีโอกาส เราก็หัดปั่นจักรยาน ต้องถึงตอนนั้นก่อนละมั้ง เราถึงจะรู้ว่าเราชอบหรือไม่ชอบจักรยาน จากนั้น แต่ละคนก็ต้องเรียนรู้จักความสุขในการปั่นจักรยานตามวิถีของตนเอง

ไม่มีใครปั่นจักรยานเก่งและรักฟิลลิ่งบนจักรยานมาตั้งแต่เกิด ฉันเองปั่นเป็นตั้งแต่เด็ก แต่กว่าจะมาอินก็ต้องรอให้เครื่องร้อนได้ที่ หลายสิบปีผ่านไป (ฮา) ให้กายพร้อมใจพร้อมเสียก่อน มันก็แค่ฉันไม่ได้กลับมาปั่นตอนที่ยังคบกับเขาอยู่ ถ้าได้ลอง อาจจะรู้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่าพร้อมจะติดไฟหรือยัง

อย่าไปโทษว่าเขารู้จักฉันน้อยไปเลย ทุกวันนี้ หลังจากที่ฉันเริ่มคบกับจักรยาน แยกเรื่องศักยภาพและความแข็งแรงของขาและร่างกายออกไป ฉันว่าฉันก็ได้ค้นพบแง่มุมใหม่ๆ ดีๆ ของการใช้จักรยานมากขึ้นทุกที

กับตัวเองยังแทบจะเป็นคนใหม่ที่ต้องทำความรู้จักกันใหม่ในทุกวันอยู่แล้ว!

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s