จักรยานฝึกฉันให้เชื่อง (1)

มาตรฐาน

2013-11-03-14-02-42-136

เมื่อวานปั่นจักรยานมาทำงาน โดนมอเตอร์ไซค์เกี่ยว รถล้ม ทั้งรถทั้งคนไถลตามกันไปบนถนน ลัคกี้ที่ไม่โดนรถที่ตามมาทับ

(ไม่รู้ว่าว่าถ้าคาร์เมนโดนทับ ฉันจะยังอยากปั่นจักรยานต่อไปไหม)

สำรวจความเสียหายแล้วพบแผลถลอกที่หัวไหล่ ตรงจุดที่ครูดไปกับถนน เสื้อยืดที่ใส่อยู่รับหน้าไว้ส่วนหนึ่ง ดีไม่ได้ใส่เสื้อแขนกุด ไม่งั้นอาจได้แผลเหวอะหวะ กับเจ็บก้น ขาเขียวไปอีกแถบที่วันนี้เพิ่งเห็น นับว่า(คง)ไม่เป็นอะไรมาก คาร์เมนก็ยังไม่พัง ยังปั่นได้ ฉันกับไบค์เมตก็ยังคงมุ่งหน้ามาทำงานกันต่อ ออกมาได้ 20% ของเส้นทางแล้วจะให้ทำไงล่ะ ย้อนกลับบ้านไปนั่งงอก่องอขิงตกใจจนเสียวันอากาศดีไปอีกวันหรอ?

หลังจากเหตุการณ์สอนใจ เราเจอผู้ชายกับจักรยาน 2 คน

คนแรก เป็นผู้ชายตัวเล็กทรงผมฟูเซอร์ มีหนวด มาในชุดทรงประหลาดๆ (อย่าไปว่าเขาเลย ฉันกับแม่ไบค์เมตก็แต่งตัวประหลาดปั่นจักรยานค่ะ) กับรถฟูลซัส ท่าทางอินดี้ตรงสเปค แวะถามเราที่จอดอยู่ข้างทางว่ามีปัญหาอะไรกันหรอ ตอนที่ฉันกับไบค์เมตเจรจากับคนเกี่ยวเรียบร้อยแล้ว ก็บอกว่ารถล้มเพราะ…บลาๆๆๆ แต่คิดว่าไม่เป็นอะไร …บลาๆๆๆๆ ลัคกี้อีกที่สมองฉันไม่ได้กระแทกพื้น มันยังมีประสิทธิภาพในการเก็บข้อมูล สั่งให้ถามเขาไปว่าจะไปไหน (ก้นระบมไม่ได้ช่วยหยุดยั้งความอยากรู้อยากเห็นในจุดนี้) ในใจแอบคิดว่าเผื่อจะติดตามกันไปเป็นขบวน

ชะรอยหมอนี่คงรู้ทัน ตอบมาว่ามาจากอ่อนนุช 46 (นั่นมันซอยบ้านฉัน! ..แต่ถามว่าจะไปไหนค่ะพี่ ไม่ได้ถามว่าพี่มาจากไหน) เสร็จแล้วพอรู้ว่าเราโอเค แกก็จากไปแบบเซอร์ๆ คือ งั้นผมไปนะ แล้วก็ไปเลย แต่ฉันยังไม่ลืมเขา และไม่ลืมน้ำใจที่เขาอุตส่าห์แวะถาม

ปั่นผ่านพระโขนง เอกมัย เจอหนุ่มอ้วนอีกคน ที่พลัดมาแทรกระหว่างฉันกับไบค์เมต อ้วน ปั่นเสือภูเขาหรือไม่ก็ไฮบริด อะไรสักอย่าง ผมสั้นที่ยาวปลิวออกมาจากหมวก กับลีลาการปั่นที่ชวนให้ติดตามอย่างยิ่ง ประมาณอ้วนไม่อืดอาด เห็นแล้วฮึกเหิม มีกำลังใจว่ะเฮ้ย มีจังหวะหนึ่งที่เรา 3 คันลัดเลาะแพรถติดไปหยุดเอาที่ซอกซอกหนึ่ง ฉันหันหลังไปเห็นหมอนี่เหงื่อพราวบนหน้า ใส่แว่นสายตา ปากอ้าเผยอหายใจ แก้มแดงแป้ด ยิ้มเลย ฉันยิ้มออกเลย รู้สึกเลยว่ากล้ามเนื้อบนใบหน้าทำงานเป็นครั้งแรกของวันกับยิ้มครั้งนั้น

ขอบคุณมากหนุ่มอ้วน ฉันเห็นเธอแล้วฉันมีแรงปั่นต่อ ฉันจะปั่นมาทำงานอีก ฉันจะระวังให้มากกว่านี้ และหวังว่าเมื่อเราได้เจอกันบนถนนอีก เราจะได้คบหาเป็นสหายกันนะ อ้วนนะ

ป.ล. ไม่ต้องมาเรียกฉันพี่นะ ฉันไม่ชอบมีน้องชาย
ขออภัยที่ภาพประกอบไม่ค่อยเข้ากับเรื่องนัก คืออยากจะบอกว่าคาร์เมนยังสวยทรงพลังเหมือนเดิมเลยนะจ๊ะ ❤

Advertisements

2 responses »

  1. อย่าลืมหมวกค่ะ หาหมวกคุณภาพดีๆ ซักใบ
    เพื่อนเคยจักรยานล้ม แต่ใส่หมวก เค้าบอกเลย ถ้าไม่มีหมวก แย่แน่ๆ ไหล่ครูดแบบพี่ม้อยเลย บวมไปเป็นอาทิตย์
    ทั้งนี้ ถ้าหมวกใบไหนเคยผ่านการล้มกระแทกมาก่อน ทิ้งได้เลยนะคะ โฟมข้างในรับแรงกระแทกอีกไม่ได้แล้ว ไม่ปลอดภัย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s