ดอกไม้ ผีเสื้อ และเธอผู้ไม่เชื่อในรัก

มาตรฐาน

image

1. ดอกไม้:
ได้รับรู้เรื่องราวของเพื่อนคนหนึ่งแล้วฉันสงสัยว่า ทำไมความรักจึงสำคัญกับคนเราขนาดนี้ ใช่เพราะความรักจากคนอื่นทำให้เรารับรู้ถึงการมีตัวตนของตัวเอง เช่นที่แสงอาทิตย์สาดมาให้ดอกทานตะวันรับรู้การมีตัวตนของตัวเองจากเงาที่ทอดลงบนพื้นไหม หรือที่จริงไม่มีสาเหตุอะไรซับซ้อนไปกว่าดอกทานตะวันถูกสร้างมาให้ติดตามแสงอาทิตย์ เช่นเดียวกับที่เราถูกสร้างให้ติดตามความรัก

เธอเล่าให้คนไม่รู้จักฟังว่า เธอรู้สึกอ้างว้างเพราะขาดความรักมาตั้งแต่เล็กๆ แม้จะเติบโตในครอบครัวที่มีพ่อแม่พี่น้องพร้อมหน้า แรกๆ ยังไม่เข้าใจตัวเองนักว่าชีวิตขาดอะไรไป จนโลกเริ่มเป็นสีชมพูเพราะมีรุ่นพี่มาจีบ เธอพบว่า ใช่แล้ว สิ่งที่ต้องการคือมีคนรักและครอบครัวที่กระชับอบอุ่นเป็นของตัวเอง

แต่แล้วเพราะระยะทางที่ต้องห่างกัน เขาก็ทิ้งเธอไปมีใครอีกคน ความฝันสวยๆ ที่แขวนอย่างง่อนแง่นก็ถล่มลงมาพร้อมกับโลกทั้งใบ เธอหมดกะจิตกะใจจะดูแลตัวเองให้สวยงาม ผอมน่ารักเหมือนเคย น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นเป็นสิบกิโลคงหนักน้อยกว่าความเครียด วิตกกังวล และความเศร้าที่โถมทับใส่ สุขภาพจิตเริ่มมีปัญหา เธอนอนไม่หลับ จำไม่ได้ กินไม่หยุด นอนไม่ได้ จนเพื่อนต้องพาไปพบจิตแพทย์ รอดจากวิกฤตนั้นมาได้ด้วยฤทธิ์ยาแก้อาการซึมเศร้า จากนั้นดูเหมือนเธอต้องพึ่งพิงมันตลอดมา

ความรักมาทักทายอีกครั้ง เป็นรุ่นพี่ในที่ทำงานแห่งเดียวกันที่คบเธออย่างสวีตหวานนานถึง 8 ปี ก่อนจะลงเอยด้วยการแต่งงาน เธออุ้มท้อง แต่หลังจากคลอดลูก สามีก็เริ่มถอยห่าง หลังๆ ความห่างก็กลายเป็นความเย็นชา จนเธอสงสัยว่าความรักมันคงจะหมดช่วงโปรโมชั่น แต่ก็พยายามประคับประคองชีวิตคู่ตลอดมา จนกระทั่งพบว่าเขามีผู้หญิงอีกคน ไม่ได้เพิ่งมี มีนานแล้ว และดูรักกันมาก แม้ว่าต่างฝ่ายจะมีครอบครัวแล้วก็ตาม

นอกจากลูกสาววัย 6 ขวบก็เหมือนชีวิตนี้ไม่มีอะไรเหลืออีกแล้ว ปัญหาที่มีมาตลอดชีวิตที่เธอไม่กล้าบอกเล่าให้ใครฟังถูกระบายสู่คนแปลกหน้า มันทำให้เธอเบาอกโล่งใจขึ้น เมื่อฉันกลับไปหาเธอถูกจังหวะ และเพราะระยะห่างของเราที่ไม่ได้ใกล้ชิดกันมากนัก เธอจึงบอกเรื่องนี้ให้ฉันรับรู้ด้วย ฉันยินดีที่เธอผ่านช่วงที่เลวร้ายที่สุดมาได้โดยยึดความรักลูกเป็นที่พึ่่ง

2. ผีเสื้อ:
ผู้หญิงคนหนึ่ง มอบ 8 ปีในชีวิตของเธอให้กับผู้เป็นสามี ไม่มีสาเหตุอื่นใดซับซ้อนไปกว่าเธอรักเขา คู่ชีวิตผู้มีความคิดอ่านและจังหวะจะโคนที่สอดคล้องต้องกัน ชีวิตคู่ที่สมบูรณ์แบบจนไม่มีใครกล้านึกถึงวิธีที่มันจบลง อย่างฉับพลันและช็อค โรคภัยพรากลมหายใจของเขาซึ่งเคยเป็นของเธอ เหตุการณ์นี้ยากจะตั้งตัวรับมือ ฉันเองก็คิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไร แค่ให้นึกถึงการรักผู้ชายคนหนึ่งได้มากขนาดเธอ ฉันยังนึกไม่ออกเลย

คู่ชีวิตของเธอเป็นคนสำคัญ ผู้คนมองเขาเป็นเหมือนไม้ใหญ่ที่เห็นได้แต่ไกล ตัวเธอเองเป็นเหมือนไม้เล็กๆ ที่ยืนต้นเคียงกับไม้ใหญ่ เธอเคยเป็นของเขา เมื่อเขาจากไป ผู้คนยังคงหวังให้เธอยังคงเป็นของเขา เธอรู้ได้ เช่นเดียวกับที่เธอรู้ได้ว่าเขาผู้จากไปย่อมหวังให้เธอได้ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีสุข และงดงามเช่นเมื่อเธอยังมีเขา

ผีเสื้อสีดำ ปีกงามราวกำมะหยี่คือสิ่งที่เธอได้เห็นอยู่เรื่อย สองปีกกระจ้อยร่อย ที่ต้องออกแรงกระพือถี่ยิบจึงจะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ทีละน้อยทีละนิด เธอคิดว่าเธอเป็นเหมือนผีเสื้อตัวนั้น เธอมีเรี่ยวแรงจำกัด หากต้องการบินข้ามบึงใหญ่แห่งความเศร้า เพื่อจะใช้ชีวิตที่กลับมาเป็นของเธอเองอีกครั้งให้เร็วที่สุด ต้องบินไปข้างหน้าเท่านั้น การเวียนวน แวะอยู่กับสิ่งล่อตาล่อใจ อาจทำให้ผีเสื้อหมดแรงบินก่อนถึงอีกฝั่งของบึง

ใช่ ความรักเป็นความรู้สึกชั่วคราว แต่กับใครบางคน เรารู้ว่าเราจะรักเขาเสมอ ไม่ว่าเราจะรักใครอีกกี่คน เราก็ยังคงรักเขาคนนั้นอยู่เสมอ ผีเสื้อน้อยมีแรงบิน เพราะเธอรู้ว่าความรักระหว่างเธอและสามีจะยังคงอยู่เสมอ ในที่สุดเธอก็ถึงฝั่ง ตั้งต้นใหม่ ลุกขึ้นยืนบนขาของตัวเอง ยิ้มให้กับชีวิต สวยงาม และกลับมามีความรักอีกครั้ง

3. เธอผู้ไม่เชื่อในความรัก:
ระหว่างบทสนทนาที่ฉันทบทวนถึงความสัมพันธ์ผิดพลาดกับผู้ชายคนแล้วคนเล่าให้เธอฟัง เพื่อนสาวของฉันก็โพล่งขึ้นว่า เธอไม่เชื่อในความรัก

เธอทำฉันอึ้ง

เธอขยายความว่าคนเราที่สุดแล้วก็ทำทุกอย่างเพราะรักตัวเอง ที่รักเขา ทำดีกับเขา ก็เพราะอยากให้เขาย้อนกลับมารักเรา ฉันนึกเรื่องจะเถียงเธอไม่ออก บอกไม่ถูกว่าอะไรคือความรักแบบที่ยังคงอยากจะให้ไปโดยที่แม้เขาไม่ตอบแทนความรู้สึกกลับมา เราก็ยังอยากจะรักเขาอยู่อย่างนั้น

เพื่อนย้ำอีกว่า ที่ฉันเสียอกเสียใจกับผู้ชายที่จากไปแล้วขนาดนี้ก็เพราะฉันคิดว่า ฉันดีขนาดนี้แล้วเขาก็ยังไม่เลือกฉันได้ไง ฉันดีขนาดนี้เขายังทิ้งฉันได้ยังไง

สุดท้าย มนุษย์ก็รักตัวเองนั่นแหละ เธอสรุป

มีส่วนจริง ฉันยอมรับ ฉันเสียใจเพราะเสียเซลฟ์ที่ครั้งหนึ่งเขาเป็นฝ่ายเข้ามาหาฉันตามแรงดึงดูดที่ฉันมีต่อเขา แต่ที่สุดเขาก็พบว่าฉันไม่ใช่แบบที่เขามองหา เขาจากไปหา “คนที่ใช่” ฉันเสียใจที่สุดท้ายแล้วฉันกลายเป็น “คนที่ไม่ใช่” แต่ฉันก็เสียใจด้วยที่ระหว่างที่เราคบกัน ฉันไม่ได้รักเขาพอจะทำดีตอบ ให้สมกับสิ่งดีๆ ที่เขามีให้ฉันตลอดมา ฉันเสียใจกับเวลาที่เสียไปของเรา ฉันเสียใจที่เขาไม่บอกลาฉันอย่างเป็นทางการ และฉันยังเสียใจอีกด้วยที่ยังไม่พร้อมจะเป็นเพื่อนกับเขา รวมทั้งคนที่ใช่ของเขา

ความรักและความสัมพันธ์มันซับซ้อนเกินกว่าจะสรุปออกมาเป็นชาร์ตสั้นๆ ฉันได้แต่พยายามอธิบายให้เพื่อนเข้าใจว่า ฉันรู้เพียงแต่ว่าความรักมีอยู่จริง ฉันเชื่อในความรัก และฉันรู้แล้วว่าความสัมพันธ์ทำให้เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับการรักตัวเอง รักให้มากขึ้นในบางกรณี และรักให้น้อยลงในบางกรณี

ความขมขื่น เจ็บปวด ซ้ำซาก ที่เราได้เรียนรู้จากความสัมพันธ์จะเป็นแรงผลักดันให้เราทุกคนเป็นเหมือนผีเสื้อกระจิดริดที่รีดพลังจากทั่วสรรพางกาย ขยับปีกอันบอบช้ำ บินพาตัวเองออกไปจากห้วงทุกข์ เมื่อนั้นแล้ว เราทุกคนจะแกร่งขึ้น เติบโตขึ้นอีกขั้น

แม้จะทำให้เจ็บปวดบ้าง แต่ความรักยังทิ้งร่องรอยอันงดงามไว้ในใจเราเสมอ

ฉันเชื่อว่าสักวันเพื่อนสาวคงมีโอกาสได้สัมผัสกับความพิเศษของความรัก และความสัมพันธ์เช่นกัน

ขอขอบคุณ แรงบันดาลใจจาก ‘ผีเสื้อที่บินข้ามบึง’ โดยอุรุดา โควินท์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s