ผู้ชายในฝัน

มาตรฐาน

image

หลายคนมีภาพร่างของชายในฝันอยู่ในใจ บางคนถึงขั้นมีตัวอย่างเสียงและกลิ่น ฉันเองก็มี แต่เมื่อได้พบกับชายคนนี้ ฉันก็ลืมไปเลยว่าผู้ชายในฝันของฉันเป็นยังไงกัน

“ความรู้สึกรักเป็นกรรมเก่า” เคยได้ยินมาอย่างนี้ ฉันอยากจะเชื่อโดยไร้ข้อกังขา เพราะคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าทำไมต้องไปที่นั่นเพื่อที่จะรักผู้ชายคนนี้

เราพบกันโดยบังเอิญ แต่เรื่องบังเอิญมันมีอยู่จริงๆ หรือ? เขาทำให้ฉันรู้สึกรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ ปกติเป็นคนมีพรสวรรค์ในการสังเกตเห็นความไม่สมบูรณ์และเพี้ยนไปจากปกติของผู้คน แต่กลับไร้คำถามและข้อสังเกตต่อบุคลิกที่แปลกไปจากผู้ชายที่เคยคุ้นของเขา แถมยังดูจะยอมรับและเข้าใจในตัวเขาได้ไวเว่อร์เหลือเกิน ยังจำความรู้สึกระหว่างนั่งอยู่ในรถที่เดินทางกลับจากบ้านเขา …เขาคนนี้เป็นของฉัน ต่อไปฉันต้องดูแลเขา

คิดไปได้ขนาดได้อย่างไรคงไม่มีใครเข้าใจ เพราะตัวฉันเองก็ยังไม่เข้าใจ

ความสัมพันธ์เริ่มต้นขึ้นเพราะฉันก้าวไปหาเขา ใช่สิ เพราะฉันเป็นฝ่ายที่ชอบเขานี่ ตอนคนเรายังอายุยี่สิบต้นๆ คงมีแรงทำอะไรได้หลายอย่างเพราะความรัก ฉันเองก็แทบจะเป็นบ้าเป็นบอไป บอกเลิกแฟนที่คบกันอยู่อย่างไม่แคร์อดีตดีๆ ที่มีร่วมกัน ตอนนั้นแม้แต่น้ำตาผู้ชายก็ช่วยอะไรไม่ได้ ก็ทำไมล่ะ ฉันมองไม่เห็นอนาคตที่จะมีร่วมกับเขานี่ แต่กับเขาคนนี้ฉันวาดฝันเกี่ยวกับอนาคตไปได้ตั้งไกล

ที่ไหนได้ ผู้ชายที่ฉันเลือกก็ไม่มีอนาคตให้ฉันเหมือนกัน

6 ปีซึ่งฉันนอนหลับแบบกระสับกระส่ายเพราะมักจะฝันถึงเขา ยามตื่นก็คิดถึงเกือบทุกลมหายใจเข้าออก แต่เป็น 6 ปีซึ่งเขาหลับสบายแบบรวดเดียวตื่น ที่คบกันได้อาจเพราะแค่เขาเป็นผู้ชายอ่อนไหว โรแมนติก และอาจจะอยากมีผู้หญิงสักคนไว้คุยด้วย ให้เขาได้เขียนจดหมายหา ได้เตรียมของขวัญกระจุ๊กกระจิ๊กให้บ้าง ได้มีรอยยิ้มผลิออกมาบ้างเมื่อเจอกัน มีคนกินข้าวเป็นเพื่อนบ้าง หรือไม่ก็แค่อยากให้มีคนกอด ..แต่อย่าไปว่าเขาเหงาเลยนะ คนเรามันก็เหงาด้วยกันทั้งนั้นแหละ

หากที่ต้องมาเจอ มารักเขา เป็นเพราะกรรมเก่า ที่ฉันตัดสินใจหยุดความสัมพันธ์แล้วเดินออกมาจากชีวิตของเขาอาจเรียกว่ากรรมใหม่? …หรือว่าที่เราไม่อาจเดินเคียงข้างกันไปได้นั้นเป็นผลกรรมจากการที่ฉันทิ้งชายผู้ไร้ความผิดคนนั้น???

ผลของกรรมช่างยากจะทำความเข้าใจ แต่จากความสัมพันธ์ครั้งนี้ ฉันได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง ในเมื่อคนเราห้ามใจตัวเองไม่ให้รักใครไม่ได้ ก็มิควรคิดจะไปบังคับใครให้รัก ฉันรักเขา อยากอยู่ด้วย อยากดูแลเขา นั่นคือความจริง แต่เขาไม่ได้รักฉัน และไม่ได้ต้องการอยู่กับฉันก็เป็นความจริง กับความจริงเราไม่อาจทำอย่างอื่นได้ นอกจากยอมรับ เพราะแม้จะรักเขา เรายังต้องรักตัวเอง และรักคนอื่นๆ ที่รักเราด้วย

มันเป็นความเจ็บปวดอันงดงาม ยากที่จะผ่านมาได้ แต่ทั้งฝันดีและฝันร้าย รอยยิ้มและคราบน้ำตา ไม่มีอะไรอยู่กับเรานาน ความรักครั้งนั้นอาจเป็นความรักครั้งแรกที่บังเอิญไม่ได้เกิดกับผู้ชายคนแรกที่ฉันคบ อีกทั้งอาจจะจบไม่สวย แต่เป็นประสบการณ์ล้ำค่า ทำให้ฉันเข้าใจทุกอย่างเกี่ยวกับความรัก ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ฉันคิดว่าเพราะเขานี่แหละ ที่ทำให้ฉันรักเป็น

ทุกวันนี้แม้ไม่ค่อยได้ฝันถึงเขาแล้ว แต่ฉันยังเก็บงำความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับเขาอยู่เสมอ จะเป็นจดหมายรัก โปสการ์ด สิ่งละอันพันละน้อยที่เขาให้มายังคงทำให้คิดถึงโมงยามที่เราเคยมีร่วมกัน บางทีก็ทำให้ยิ้ม บางทีทำให้น้ำตาซึม คิดถึงเขาได้ แต่อย่าโทรหาเขาหรือรับสายเขาเลยนะ เวลาเราคุยกันจริงๆ มันไม่หวานลิ้นหวานหูดูอบอุ่นเหมือนในความคิดหรอก

แล้วทำไมฉันต้องมาเขียนพร่ำเพ้อเรื่อยเจื้อยยาวขนาดนี้ในวันนี้ล่ะ มันไม่ใช่วันแห่งความรักสักหน่อย
ก็วันนี้น่ะ วันเกิดเขา ขอคิดถึงเป็นพิเศษสักวันเถอะ

Advertisements

2 responses »

  1. ชอบจัง…
    ของพี่โอ “เคย” มี
    แต่เผาทิ้งไปหมดแล้ว
    อุตสาห์เก็บไว้มานานเนิ่น
    หากแต่ด้วยความเสียใจ…เจ็บใจ…
    เผาทิ้งซะ… ช่างมัน…

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s