on reading : season note หมายเหตุฤดู

มาตรฐาน

IMG_20130411_081445[1]

ฉันเคยวางแผนก่อนไปญี่ปุ่นสองครั้ง แต่ละครั้งทำการบ้านด้วยการอ่านหนังสือหลายเล่ม และได้อ่านหนังสือ คุณหมู อัญชลี ศรีไพศาล เพื่อวางแผนเที่ยวทั้งสองครั้ง

ทริปแรกอ่าน “tokyo tokyo continue” ที่เพื่อนใจดีให้ยืมมา อ่านแล้วมีความรู้สึกว่าเป็นหนังสือที่ minimal จัง มีดีไซน์ ไม่เหมือนหนังสือเตรียมเที่ยวเล่มอื่นๆ ซึ่งมักจัดข้อมูลมาแน่นจนตาลาย แถมเนื้อหาสนุกมาก เหมือนได้เรียนภาษาญี่ปุ่นและเกร็ดวัฒนธรรมไปพร้อมกัน เรื่องที่คุณหมูเล่าไว้นั้นทั้ง inside และ exclusive ไม่ใช่แค่ information แต่เป็นข้อมูลที่ย่อยจนกลายเป็น extract สารสกัดเข้มข้น (และมีรสชาติ) ไปแล้ว สมกับที่เธอได้เรียนรู้และผูกพันกับวัฒนธรรมและความเป็น Japanese มาตั้งแต่ครั้งไปเรียนภาษา เรียนแฟชั่น และเมื่อกลับมาทำงานที่เมืองไทย ก็ยังทำงานที่มีโอกาสได้กลับไป update ข้อมูลน่าสนใจ ทั้งแฟชั่น ไลฟ์สไตล์ สินค้า งานนิทรรศการ ฯลฯ กระทั่งขนม อยู่เสมอ ดังที่เธอเล่าให้อ่านเสมอในบล็อกของเธอ

การวางแผนไปญี่ปุ่นในทริปต่อมา ฉันอ่าน “ท่อมคะนะซะวะ” เพราะคราวนั้นหมาดมาดจะบินไปลงนาโงย่า แวะท่อมคะนะซะวะ ก่อนไปทะคะยะมะ แล้วก็ที่อื่นๆ หนังสือเล่มนั้นทำให้ฉันออกปากกับเพื่อนร่วมวางแผนว่า เราอยู่คะนะซะวะให้นานขึ้นได้ปะ ฉันอยากไปชิมอาหาร ไปเดินดูตามที่คุณหมูบันทึกไว้ให้ครบเลย เพื่อนก็โอนอ่อนแล้วเชียว แต่นาทีสุดท้ายกลายเป็นว่าฉันไม่ได้ไปด้วย ก็ไม่รู้ว่าไปท่อมคะนะซะวะคนเดียวเพื่อนสนุกแค่ไหน ไม่อยากถามให้ปวดใจ

ล่าสุดนี้ฉันได้อ่านหนังสือเล่มที่สามของคุณหมูโดยยังไร้แผนเที่ยว

“season note” เล่มนี้ เห็นภาพปกผ่านเฟซบุ๊คเพื่อนแล้วอดใจไม่ไหว ต้องหามาเป็นของตัวเองบ้าง (ได้ลายเซ็นต์คุณหมูด้วยละ) คุณแมวปิลาร์ ภาวินี ศรีไพศาล วาดรูปพี่สาวในฤดูกาลต่างๆ เป็นการ์ตูนน่ารักเชียว หน้าอื่นๆ ที่เป็นจังหวะทอดพักระหว่างเรื่อง จังหวะโหมโรงก่อนเข้าฤดูใหม่ และภาพจำลองของความประทับใจจากฤดูที่จะผ่านไปก็ล้วนแล้วแต่น่ารัก เป็นลายเส้นเบาสบาย แต่ถ่ายทอดเรื่องราวและเสน่ห์ของฤดูกาลได้เต็มๆ

คุณหมูทำให้ฉันตัวเบาหวิวไปตามตัวหนังสือของเธอ ความประทับใจและความรู้สึกส่วนตัวที่เธอมีกับฤดูทั้งสี่ซึ่งได้ถ่ายทอดออกมานั้น ฉันเห็นเป็นความรักละมุนละไมที่ผู้หญิงช่างสงสัยและช่างสังเกตคนนี้มีต่อประเทศญี่ปุ่น ..หัวใจพลันอ่อนไหว พลอยระริกเต้นตุบ เรียกหาการเดินทางท่องไในญี่ปุ่นอีกสักครั้ง อย่างอดไม่ได้…

ครั้งเดียวในญี่ปุ่นของฉันเป็นตอนต้นฤดูใบไม้ผลิ ดอกบ๊วยบานแล้ว แต่ดันกลับเสียก่อนได้เห็นกระจะตาตอนซากุระบาน อดรู้ว่าโลกใต้ต้นยามซากุระผลิบานนั้นมีสีอะไร กลิ่นอายในอากาศเป็นแบบไหน เกสรซากุระทำให้คันจริงหรือ ฉันยังไม่รู้ว่าฤดูร้อนที่ทำเอาเชื่องช้าปวกเปียกนั้นแตกต่างกับที่กำลังเป็นในเดือนเมษายนของกรุงเทพฯ ไหม ฝนที่ตกแบบไม่ยอมหยุดก็ยังไม่เคยได้สัมผัส รสชาติของเมลอนกับน้ำแข็งไสในยามอากาศร้อนจะดีมากขึ้นแค่ไหน แล้วเบียร์อีกมากมายที่ออกโปรโมชั่นแข่งกันตอนหน้าร้อนฉันก็ยังไม่ได้ชิมเลย

ยามใบไม้เปลี่ยนสี ฉันอยากเห็นพรมสีเหลืองใต้ต้นแปะก๊วยจัง เฉดต่างๆ ของใบเมเปิ้ลจะสวยแค่ไหนกันนะ แล้วลมตอนนั้นจะเย็นจนต้องใส่เสื้อขนเป็ดเลยหรือยัง หน้าหนาวล่ะ หิมะมีสีขาวจริงหรอ ฉันสงสัยเกี่ยวกับการเดินบนหิมะมาโดยตลอด ที่ว่าลื่น มันลื่นยังไงกัน สกีด้วย สารภาพเลยว่าฉันไม่เคยนึกพิศวาสกีฬาประเภทนี้เลย แต่พออ่านการเรียนรู้จากสกีของคุณหมูแล้ว มีความรู้สึกว่า การเล่นสกีช่างเป็นศาสตร์และศิลป์ล้ำลึก มีเสน่ห์ น่าลองสักหนแฮะ

อ่านจบแล้วอยากวางแผนเที่ยว อยากเขียน list รายการห้ามพลาด

ไปเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่มีเกี่ยง

ต่อให้เป็นตอนที่ต้องไปเจอพายุ ต้องติดเกาะแบบคุณหมูก็น่าสนุกออก

หมายเหตุ: ถ้าอยากหาหนังสือคุณหมูที่มีคุณแมวเขียนภาพประกอบมาอ่านบ้าง ดูรายการที่ http://www.curiouspig.net/?page_id=47 และสั่งซื้อที่ booktailor@gmail.com นะจ๊ะ

Advertisements

6 responses »

  1. ไม่เคยอ่านหนังสือของคุณหมูเลย
    ไปตามหามาอ่านบ้างดีกว่า
    วันนี้จะไปพารากอน
    หวังว่าที่คิโนะฯ จะหาได้ ^^

    • หนังสือพิมพ์หลายปีแล้วค่ะพี่โอ ถ้าอยากได้ชัวร์ๆ เขียนถามคุณหมูไปที่อีเมล์ booktailor ที่ม้อยเขียนไว้ นับรองได้ชัวร์ๆ พร้อมลายเซ็นต์ 🙂

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s