on reading: โตเกียวทาวเวอร์ แม่กับผม และพ่อในบางครั้งคราว

มาตรฐาน

image

…แม้ทั้งสองจะหย่าร้างกัน และในอนาคตอาจไม่พบหน้ากันอีกเลยจนชั่วชีวิต แต่ผมจะยังคงพบคนทั้งสองอยู่ และจะยังคงอยู่เคียงข้างแม่ตลอดไป และหากถูกถามด้วยคำถามไร้สาระว่า ถ้าให้เลือกจะเลือกใคร ผมคงตอบได้โดยไม่ลังเลเลยว่า เลือกแม่

เพราะแม่เป็นเพียงคนเดียวที่เลี้ยงผมมา พ่ออาจจะดูแลบ้าง แต่ก็ไม่ได้เลี้ยงดูผมเหมือนจอห์น เลนนอน พ่อไม่ได้แบ่งเวลาของตัวเองไว้ให้ผม มีสิ่งอันยิ่งใหญ่ที่ไม่สามารถสื่อกันได้ด้วยเพียงคำพูดและเงินตรา มีสิ่งสำคัญที่สื่อได้ด้วยเวลาและแขนขาเท่านั้น

ชีวิตของพ่อดูเหมือนเป็นสิ่งยิ่งใหญ่ แต่ชีวิตแม่ดูเล็กนิดเดียวแม้ในสายตาของผมในวัย 18 ปี นั่นคงเป็นเพราะว่า แม่ได้แบ่งส่วนหนึ่งของชีวิตแม่ให้กับผมนั่นเอง…

จาก “โตเกียวทาวเวอร์ แม่กับผม และพ่อในบางครั้งคราว” แปลจากต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นของ ลิลี่ แฟรงกี้ โดย ทิพย์วรรณ ยามาโมโตะ

หนังสืออัตถชีวประวัติของลูกชายเล่าถึงแม่อย่างอ่อนหวานและเข้าอกเข้าใจที่สุดเท่าที่เคยอ่าน

ลิลี่ซามะ ดิฉันรักสำนวนการเปรียบเทียบของท่านมาก มันเป็นราวบทกวีภาพวาดที่บาดใจจริงๆ

ขอขอบคุณผู้แปล อาจยังไม่ใช่งานแปลที่สมบูรณ์แบบ แต่ขอบคุณที่คุณตั้งใจแปลให้เราอ่าน พยายามต่อไปนะคะ

ป.ล. อยากดูหนังอีกสักครั้ง (หลงรักพระเอกยังไม่หาย)

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s