วันที่ฉันป่วย

มาตรฐาน

รูปภาพ

 

ปกติฉันเป็นคนแข็งแรง ปีหนึ่งจะเป็นหวัดจามน้ำมูกไหลสักหน เป็นไข้นับว่าน้อยครั้งพอกัน ปวดหัวก่อนมีเมนส์นั้นมีบ้าง ไอเจ็บคอก็พอมี แต่ถึงขั้นเป็นไอไม่หยุด เจ็บคอ พร้อมๆ กับเป็นไข้ น่าจะเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวในรอบ 3 ปี

อ่วมแท้ๆ ที่รอบ 3 ปี ดันมาตรงกับตอนจำเป็นต้องเดินทางมาไกลบ้านไกลเมืองอย่างตอนนี้

ฉันเริ่มไอคืนก่อนเดินทาง ซึ่งตามธรรมเนียมแล้วเมื่อมีไอ เจ็บคอ ฉันจะรับมือด้วยยาเม็ดฟ้าทะลายโจรตราใบห่อ กับน้ำมะนาวตอนเช้า และวิตามินซีหลังอาหารเช้า หนักหน่อยต้องใช้มายบาซินอมช่วย ระหว่างวันมียาแก้ไอตราอาปาเช่ แค่นี้ก็พอจะเอาอยู่ แต่คราวนี้ไม่

คืนก่อนเดินทางนอนไม่ค่อยหลับเป็นทุน กังวลหลายอย่าง ทั้งซ้อมเตรียมการดูแลแมวก่อนไป เตรียมของสำหรับเดินทางหลายวัน รวมทั้งยา วันรุ่งขึ้นก็รีบตื่น เครียดกับการเดินทางไปสนามบิน ประสาทกับการมาถึงของเพื่อนร่วมทาง เกรงจะไม่ประสานงานกับการทำงานของ ตม. (แต่หายห่วงได้นะคะชาวไทย ตม. ไทยเวลานี้มีบริการแบบอัตโนมัติแล้ว ส่วน ตม. มาเลย์เซียนั้นถึงขั้นไม่ need การกรอกเอกสารใดๆ เลย ระหว่างการโดยสารมาเลเซียแอร์ไลน์ชั้นประหยัดเราจึงสามารถเพลิดเพลินกับภาพยนตร์ที่เลือก และอาหารเครื่องดื่มโดยไม่ต้องพะวงกับการกรอกเอกสารเข้าเมือง รวมทั้งไม่ต้องกลัวจะกรอกไม่เหมือนเพื่อนที่มาด้วยกันอีกต่อไป)

ขึ้นเครื่องแล้วก็ยังรู้สึกอึดอัด ตื่นกับบรรดาผู้โดยสารนานาชาติหลากสายพันธุ์ ทั้งฝรั่ง แขก มุสลิม และพวกเราชาวไทย ที่สังเกตได้ว่ามีผู้ชายฉกรรจ์หลายคนขึ้นเครื่องไฟลท์นี้ไปพร้อมเรา เดาว่าเขาคงไปทำงาน ไม่ได้ไปเที่ยว

วันธรรมดา มาเลเซียแอร์ไลน์ผู้โดยสารเต็มเปรี๊ยะ

ความรู้สึกป่วยเกิดขึ้นชัดเจนตั้งแต่นั่งรอที่เกต ทวีขึ้นระหว่างชม Music & Lyrics และเริ่มแย่บนรถที่มารับ ท้องฟ้าหม่นหมองที่เกิดจากไฟป่าอินโดนีเซียทำให้จิตตก รถติดก่อนเข้ากัวลาลัมเปอร์ทำให้จมดิ่ง และฝนที่เทกระหน่ำลงมาตอน 5 โมงเย็นทำให้แย่

ฉันเริ่มมีไข้ ไกด์พาไปกินข้าวจีนริมถนน อร่อยมาก แต่ฟินไม่สุดเพราะเจ็บคอ

กังวลว่ามายบาซินอมจะหมด ไกด์พาซื้อยาอมแก้ไอของมาเล 10 เม็ด 2 RM (ตอนนี้ประมาณ 19 บาท-คิดถึงมายบาซิน 10 เม็ด 8 บาทร้านพี่ต่อ) ซื้อน้ำแร่ 1.5 ลิตร 2.8 RM (ประมาณ 27 บาท-คิดถึงน้ำแร่ออร่าขวดละสิบกว่าบาทบ้านเรา) กลับมาถึงโรงแรมกินไทลีนอล 2 เม็ด อาบน้ำนอน

ตื่นเช้าด้วยอาการเมื่อยขบ บอกตัวเองว่ารู้สึกดีขึ้นหลังจากกินข้าวปลาเค็มโรยขิง แต่หลังจากเดินทางไปอีกโรงแรมเพื่อเดินบนรองเท้าส้นสูง นั่งในห้องประชุมแถลงข่าวปรับอากาศเย็นเฉียบหลายชั่วโมง และเดินตรวจร้านผ้าบาติกราคาทำใจไม่ได้ ก็กลับมาถึงโรงแรมพร้อมอาการไข้

ไข้เมื่อบ่ายวันนี้น่ากลัวมาก รู้สึกว่าตัวร้อนผ่าว ลำไส้และกระเพาะอาหารร้อนระอุ แต่มือเืท้าเย็น ห่มผ้าขดตัวกลมก็ยังหนาว คาดว่าไม่ใช่่ไข้สูงนัก ไม่เช่นนั้นคงลุกไม่ขึ้น แต่แค่นั้นก็ทำให้สยอง ฉันจะถึงขั้นต้องไปหาหมอมาเลย์ฯ ป่าวเนี่ย?

ตอนขึ้นรถตู้ไปกินข้าวเย็น เพื่อนร่วมทางฉันอำว่าเขาเริ่มปวดหัว สงสัยจะติดฉันเข้าให้แล้ว

ฉันนึกไปถึงผู้โดยสารทั้งลำ รวมลูกเรือ และเพื่อนร่วมแถลงข่าว ถ้าฉันปล่อยเชื้อที่อันตรายกว่าหวัด คนพวกนั้นจะรอดไหม?

ไกด์คงเวทนาปนสงสาร ก่อนกลับโรงแรมแกพาแวะร้านวัตสัน ถามหายา Panadol ที่แกการันตีคุณภาพ บอกว่ากินเม็ดเดียวหาย ไม่ง่วงด้วย

เพื่อนร่วมทางแยกไปสูดอากาศในที่โล่งระหว่างห้างสรรสินค้าใกล้โรงแรม ขณะที่ฉันซมซานกลับขึ้นห้อง  บอกตัวเองว่าอาการดีกว่าเมื่อบ่าย ลงมือเขียนบล็อกเล่าให้ใครๆ ฟังก่อน เผื่อถ้าเกิดแพ้ยานี่จนตายจะได้ตามมาเก็บศพกันถูก ฉันพักอยู่ที่ Hotel Istana ถ้าพรุ่งนี้ยังไม่ปรากฏตัว โปรดสงสัยว่าฉันยังมีชีวิตอยู่หรือไม่

ยานั่นต้องหย่อนลงน้ำอุ่นให้เป็นฟองฟู่ รสชาติไม่เลวหรอก เหมือนกินโซดาช้างรส lime อุ่นๆ ที่เติมรสเค็มลงไปด้วย ซดหมดแก้วแล้วเรอเอิ้ก

(ถ้ากินครั้งเดียวหาย ฉันคิดว่าจะเดินกลับไปร้านวัตสัน ซื้อกลับเมืองไทยเสียเลย)

เย็นวันนี้ไกด์-สาวปีนังคุณแม่ลูกสาวสามพาไปกินบักกุ๊ดเต๋ เธอบอกว่าบักกุ๊ดเต๋มีเครื่องเทศมาก ซดน้ำแกงร้อนๆ เดี๋ยวก็หาย จริงอยู่ ได้กินบั๊กกุ๊ดเต๋๋แล้วฉันรู้สึกดีขึ้น (ที่จริงรู้สึกเหมือนถูกปลุกให้ตื่นด้วยพริกมาเลย์ฯ ในน้ำจิ้ม) แต่น้ำแกงชามนั้นทำให้อดคิดถึงเมื่อเด็กๆ ตอนเป็นไข้เลือดออกไม่ได้ ตอนนั้นแม่พาหาหมอแล้วคอยเรียกกินยา พอเริ่มสร่างแม่เรียกชีวิตชีวาให้ปากคอจืดชืดจากพิษไข้ด้วยต้มยำกุ้งชามนั้น

ต้มยำกุ้งของแม่เป็นต้มยำน้ำใสที่มีรสเปรี้ยวนำเสมอ

 

 

Advertisements

6 responses »

    • จริงค่ะพี่โอ ไม่สบาย+ใจเสีย
      ขอบคุณค่ะ ผ่านวันหนักๆ มาแล้ว วันนี้กินยาแล้วนอนเต็มๆ พรุ่งนี้หายแน่!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s