กระเป๋าผ้าลูกไม้ใบนั้น

มาตรฐาน

image

กระเป๋าผ้าลูกไม้เย็บเองเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน —ถ้าไม่ได้ลงมือทำความสะอาดก่อนตรุษจีนคงไม่ได้เจอกัน

จำไม่ได้แน่ว่าเย็บตอนไหน แต่แน่ใจว่าเย็บที่บ้านถนนเจริญประเทศ หลังที่ไหม้ไฟไปแล้ว เพราะบ้านที่เราอยู่กันก่อนหน้านั้น ฉันยังไม่มีความสนใจจะเล่นจักร (และบ้านเราก็อาจยังไม่มีจักร) อาจจะเย็บขึ้นมาตอนเรียนอยู่ ม.4 หรือ 5 (เพราะไม่ได้เรียน ม.6)

จำได้เลาๆ ว่าขอเศษผ้าลูกไม้แม่มา ผ้ามีน้อย เลยได้กระเป๋าใบเล็ก เย็บง่ายๆ ตัวสายทำจากผ้าผืนเดียวกัน ตรงริมที่ไม่ได้เป็นลูกไม้ ตะเข็บเป็นซิกแซก ไม่รองผ้ากาว ตอนหิ้วหูเลยยับยู่สกปรกเป็นคราบดำๆ ที่บ้านเราวันนั้นแม่มีพี่แดง สาวสันกำแพงมาช่วยเย็บผ้า เรามีจักรอย่างน้อย 2 ตัว ที่ตัวนึงซิกแซกได้ สำหรับเก็บตะเข็บ

ตอนนั้นคงแค่มุ่งมั่นจะให้ได้กระเป๋าใบนี้มาใช้ ไม่ได้คิดไกลว่าโตขึ้นจะทำเป็นเรื่องเป็นราวขนาดหวังจะพึ่งพาหารายได้เลี้ยงตัว (ไม่งั้นน่าจะตั้งใจเรียนรู้กว่านี้)

ชีวิตวัยเด็ก สิ่งแวดล้อม และแม่ของเรา คือส่วนประกอบสำคัญของเบ้าที่หลอมให้เราโตขึ้นมาเป็นคนในทุกวันนี้โดยแท้

ฉันคิดถึงแม่ทุกวันที่ยังตื่นขึ้นมา

ป.ล. วันนี้เป็นวันครบรอบ 1 ปี ที่เปิดเพจ mois ไวจังเลยเนอะ

Advertisements

2 responses »

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s