ตัดขากางเกงเองก็ได้

มาตรฐาน

ปัญหาหนึ่งของคนขาสั้นคือ กางเกงยีนส์ที่ซื้อมามักยาวเกินขาไปมาก ต้องตัด แต่ค่าตัดก็ออกจะหลายสิบ บางเจ้าเรียกเป็นร้อย สวยไม่สวยยังต้องลุ้นกันต่อ อย่ากระนั้นเลย ถ้าอยากได้กางเกงยีนส์ความยาวพอเหมาะกับขาในแบบของเราเอง ลงมือทำเองก็ได้

1. หาความยาวที่เหมาะสม

ง่ายมาก ถ้ามีคนช่วยก็สวมกางเกงตัวเจ้ากรรมนั่น ยืนตรง แยกขาเล็กน้อย แล้วให้เพื่อนช่วยมาร์กตำแหน่งที่ต้องการตัด (การก้มลงไปมาร์กเองอาจได้จุดที่สั้นไปไม่ก็ยาวไป) ถอดกางเกงแล้ววัดว่าจุดนั้นอยู่ห่างจากปลายขาเท่าไหร่ จากนั้นก็สร้างเส้นที่จะตัดขึ้นให้ขนานกับปลายขากางเกง แล้วก็มาจัดการกับขาอีกข้าง ในกรณีที่ไม่มีคนช่วยมาร์กมีเทคนิคง่ายๆ คือ นำกางเกงตัวที่มีความยาวเท่าที่เราชอบมาวางทาบลงไปบนยีนส์เจ้ากรรม จัดให้ตรงเป้ากา่งเกงทั้งสองตัววางทาบกันพอดี มือลูบไล่รอยยับไปจนปลายขาแล้วก็ขีดเครื่องหมายตรงจุดที่ต้องการจัด จากนั้นวัดความยาวจากปลายขาถึงจุดที่ทำเครื่องหมายไว้ สร้างเส้นที่จะตัดแบบเดียวกับเทคนิคแรกเลย

2. หาผ้ากุ๊น

ผ้ากุ๊นที่เราจะใช้นั้นไม่ยาวเลย ไม่จำเป็นต้องขี่ช้างจับตั๊กแตน แล่นไปซื้อผ้าเป็นเมตรๆ จากพาหุรัดมาตัด เสื้อเชิ้ตตัวเก่าที่ปกขาดแล้ว มีเนื้อผ้าชิ้นหลังกว้างพอจะใช้ แค่เราสร้างมุม 45 องศา (จำได้ใช่ไหม ครึ่งหนึ่งของฉากไง) กับเอวของเส้น วัดความกว้างจากเส้นแรกให้เท่ากับขอบของแถบกุ๊นตอนที่เสร็จแล้วx2 บวกเพิ่มเข้าไปอีก 1 ซม. ก็ใช้ได้ ….มึนหรอ งั้นเอางี้ ตัดผ้ากุ๊นกว้างนิ้วครึ่งมาเลย แต่กุ๊นเสร็จจะเหลืือความกว้างของแถบประมาณ 1 ซม. กว่าๆ นะจ๊ะ อาจจะน้อยไปสำหรับบางคนที่ต้องการแถบกว้าง-กว้าง ถ้าขี้เกียจตัดผ้ากุ๊นจะใช้แถบลูกไม้หรือริบบิ้นผ้ามาใช้ก็ได้เหมือนกันนะ

ลองเลียนรู้ไปแล้วกัน

3. ลงมือกุ๊น

เนื่องจากเราจะเพิ่มรายละเอียดของงานทำมือที่ด้านหน้าของงาน ดังนั้นจึงเริ่มด้วยการเย็บด้านในก่อน กลับตะเข็บกางเกง คว่ำผ้ากุ๊นด้านถูก หรือด้านที่ลายชัดกว่า ทาบลงไปตามแนวแล้วกลัดเข็มหมุด จุดเริ่มต้นของผ้ากุ๊นไม่ควรอยู่ตรงกลางขา แต่น่าจะอยู่ชิดๆ ตะเข็บข้างใดข้างหนึ่ง ตรงริมผ้า พับเข้ามาสักครึ่ง ซม. แล้วกลัด (ดูรูป) เมื่อทาบกลัด ทาบกลัดมาจนถึงริมผ้ากุ๊นตรงจุดเริ่มต้นก็ทาบเลยจุดนั้นไปหน่อยแล้วจึงตัดผ้ากุ๊นให้ได้เท่าที่ต้องการใช้

จากนั้นก็เย็บ เย็บให้เป็นแนวตรง ห่างจากริมผ้าเข้ามาราว 1 ซม. คนชำนาญก็เย็บเลย (อย่า่ลืมเอา free arm ออกซะก่อนจะเย็บง่ายขึ้น) ถ้าไม่ชำนาญจะขีดเส้นก่อนด้วยปากกาเขียนผ้าที่ลบได้ก็ไม่ใช่เรื่องผิดกติกา ถ้าใครไม่มีจักร อยากทำก็ทำได้ค่ะ ด้นถอยหลัง ลืมหรือยัง เย็บไปตามเส้นที่ขีดไว้นะจ๊ะ ช้าหน่อย แต่เพลิดเพลินดี และใช้ได้เหมือนกัน

เย็บเสร็จก็รีดซะหน่อย ตลบผ้ากุ๊นด้านถูกให้พลิกขึ้นมาแล้วรีด จากนั้นกลับตะเข็บกางเกงยีนส์ ตลบผ้ากุ๊นมาพับริมซ่อนเข้าข้างในให้ได้แถบความกว้างตามต้องการ แถบนี้ควรกว้างเท่าๆ กันทั้งสองขา ทำได้ไง? …มาร์กจุดด้วยปากกาหรือชอล์กก่อนก่อนนะจ๊ะ แล้วค่อยๆ ไล่พับไป กลัดเข็มหมุดไป เนา แล้วนำไปรีดอีกที ระวังอย่าให้ไหม้ไปเสียก่อนล่ะ

แล้วเราจะมาควิลท์กัน ถ้าการเนาเป็นแม่ การควิลท์ก็เหมือนลูก เพราะมันการเนาคือทิ่มขึ้นลง ห่างๆ ส่วนควิลท์คือการเนาถี่ๆ เล็กๆ เท่าๆ กันจนจบงาน เคล็ดลับในการทำให้สวยคือดึงด้ายให้ตึงอยู่เรื่อยๆ จนเกิดการรั้งน้อยๆ โชว์ฝีเข็มแบบเย็บมือ

ควิลท์เสร็จก็เสร็จ ดึงด้ายเนาออกก็พร้อมซิ่งแล้วค่ะท่าน

หมายเหตุ:
-ถ้ายีนส์ที่จะตัดขาเป็น Cotton 100% ซึ่งไม่ยืด ไม่ย้อย จะเย็บมือก็สวย เย็บจักรก็สวย
-กางเกงยีนส์เก่า หรือมือสองจะมีเนื้อนิ่มเป็นมิตรกับมือและจักรมากมากกว่ายีนส์ใหม่ อันนั้นถ้าต้องการตัดขาให้ได้งานเนี้ยบๆ แนะนำให้ส่งมืออาชีพค่ะ
-สำหรับการเลือกผ้ากุ๊น จะเลือกเป็นผ้า ลูกไม้ หรือริบบิ้นก็ตาม ควรเลือกแบบ ลาย และสีให้เข้ากับกางเกงยีนส์ของเรา อาจจะทดลองทาบและกลัดเข็มหมุดดูก่อนว่า’โดด’ ไหม ทำแล้วมีโอกาสจะได้ใส่บ่อยๆ ไหม ลงทุนติดแถบลูกไม้เสียอลังการ แต่ถ้าไม่กล้าใส่ก็จะเสียของทั้งยีนส์และลูกไม้ เสียเวลาเปล่า แต่ถ้าชอบให้ตัดกันเจ็บๆ ก็โอเคเลย กางเกงใครกางเกงมัน จะเปรี้ยว หวานหรือเท่ จัดได้ตามใจเจ้าของ
-กับยีนส์เก่าเก็บ (ที่ยังใส่ได้) ทรงตกสมัย ถ้ายังไม่อยากให้ใครต่อลองเอามาแต่งในแบบเดียวกันนี้ สำหรับใส่เล่นลำลองหรือใส่จริงจังอีกหน อย่าเก็บไว้ให้รกตู้

Advertisements

2 responses »

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s