เริ่มต้นที่แมว

มาตรฐาน

ไม่รู้เพราะเติบโตมาในบ้านที่มีแม่นั่งจักรเย็บผ้า เย็บเสื้อกระโปรงนักเรียน ชุดนอน ผ้าม่าน และผ้าทุกอย่างในบ้านด้วยจักรซิงเกอร์หลังนั้น หรือเพราะเห็นกิจกรรมถักโครเชต์ถักนิตติ้งเป็นของใช้ของผู้ใหญ่ว่าเป็นเรื่องเก๋ จึงอยากทำเป็นบ้าง ที่ทำให้ฉันสนใจงานเย็บๆ ถักๆ มาตั้งแต่เล็ก

ความสนใจในเรื่องนี้อาจทำให้ฉันผู้มีพฤติกรรมปลีกตัว ไม่ชอบเล่นทั้งกับเด็กวัยเดียวกันและน้อง ชอบอยู่คนเดียว เล่นคนเดียว แถมยังเป็นคนช่างคิดฟุ้งๆ ฝันๆ เกิดค้นเอาเสื้อผ้าที่มีอยู่มาเลาะ มาเย็บ ติดกระดุม ทำให้ขาดแล้วปะไปใหม่ เอาผ้าสีขาวไปมัดแล้วย้้อม ขอบ้าง จิ๊กบ้าง เอาเศษผ้าของแม่มาทำเป็นกระเป๋าเอย ของใช้เอย สนุกนัวเนียอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กอีก

กิจกรรมสนุกกับจักรเย็บผ้า (ของแม่) หายไปตั้งแต่ฉันออกจากบ้านมาเรียนหนังสือที่บางกอก ระหว่างนี้ฉันเพลินกับการถักไหมพรมเป็นโน่นเป็นนี่บ้าง แต่ก็ทำไปตามแรงบันดาลใจวูบวาบ ไม่ได้มุมานะจริงจัง เนื่องจากธรรมชาติที่ไม่ได้เป็นคนขยันเคี่ยวเข็ญตัวเองเลย

จนเมื่อสองปีที่แล้ว เริ่มคิดว่าอิ่มแล้วกับงานบริษัท อยากทำงานอยู่ที่บ้าน ใช้ชีวิตช้าๆ มีควอลิตี้กับเขาบ้าง ก็เลยถามตัวเองว่ามีงานอะไรที่พอจะทำอยู่ที่บ้าน อย่างรัก อย่างสนุก และสร้างรายได้พอเลี้ยงตัวเองได้บ้าง ก่อนอื่นฉันก็นึกถึงงานเขียนที่ทำอยู่ แต่ก็นั่นแหละ นักเขียนเป็นอาชีพที่ไส้แห้งโดยแท้ ถ้าหวังจะยังชีพด้วยการเขียนอย่างเดียวน่าจะไม่พอกิน หมุนไปรอบตัวแล้วเลยคิดถึงการเย็บผ้า ทำของใช้จากผ้าด้วยมือ งานนี้ต้องสนุกแน่ เพราะฉันจะเลือกทำในแบบที่ชอบ ระบายระเบิดไอเดีย ความคิด และแนวทางของตัวเองลงไป ลูกค้าของฉันย่อมต้องเป็นคนที่ชอบสไตล์ของฉัน (โฮ่ โฮ่ โฮ่)

ก็เลยคิดจะซื้อจักร ซึ่งไม่ง่ายเลย เพราะโลกนี้มีจักรเย็บผ้ามากมาย แต่แบบไหนล่ะที่เหมาะกับเรา ฉันจดๆ จ้องๆ เมียงมองอยู่ปีหนึ่งได้ ก็เลือก Elna 2110 มาเป็นเพื่อน มาเป็นครู มาเรียนรู้ เพื่อที่จะค่อยๆ ก้าวไปในโลกที่เลือก

ฉันเริ่มไปเรียนเย็บกับบริการสอนที่บริษัทซึ่งขายจักรจัดให้ ด้วยการเลือกซื้อชุดคิตที่เขาตัดผ้ามาให้เสร็จสรรพ พร้อมด้วยวิธีการทำคร่าวๆ เอาไปเรียนรู้เทคนิคการเย็บประกอบร่างจากครูสาว (อายุน้อยกว่าฉันหลายปี) ที่บูธโชว์ของ โชว์งานฝีมือของจักรที่ฉันซื้อ ณ ห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน

กระเป๋าแมวใบที่สอง

งานชิ้นแรกของฉันคือกระเป๋ารูปแมว ที่เลือกแมว ไม่ใช่แค่รักแมว แต่เพราะว่ากระเป๋าแบบนี้ใช้เทคนิคการเย็บขั้นพื้นฐาน ไม่พลิกแพลงผาดโผน แถมยังแทบไม่ได้ใช้จักร เย็บด้วยมือเกือบ 100% แมวตัวแรกของฉันเลยออกมาหน้าตาดูไม่จืด (แต่ฉันใช้ด้วยความรักจนทุกวันนี้) เจ้าตัวที่สองในรูปที่โชว์อยู่นี้นับว่าหน้าตาดีขึ้นมาก สวยขึ้นจากประสบการณ์ที่เพิ่มพูน แถมยังตั้งอกตั้งใจเย็บมากขึ้น

สำหรับชุดคิตเย็บสิ่งของที่โหมซื้อมามากมายในตอนลดราคานั้น ฉันคิดแล้วเห็นควรว่าถ้าทำเสร็จจริง ควรมอบให้กับเพื่อนพี่น้องที่ผูกสมัครรักใคร่กันเป็นพิเศษ ให้เป็นของแทนตัว เมื่อใดที่ใช้ ที่เห็น ก็จะได้นึกถึงมิตรไมตรีที่เรามีต่อกัน กระเป๋าใบนี้ฉันจึงมอบให้น้องสาวนอกไส้ไปใช้ ซึ่งเจ้าตัวก็ยังใช้อยู่เป็นประจำ

เห็นทีไรฉันก็ชื่นใจทุกที

 

Advertisements

4 responses »

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s